Als er een gesloten sneeuwdek ligt dan heeft dat ook invloed op de temperaturen. De extreme minimumtemperaturen in maart 2005 en afgelopen winter werden behaald boven een sneeuwdek. Afgelopen winter was er ook duidelijk een verschil te zien tussen het noorden waar niet of nauwelijks sneeuw lan en het zuid-oosten waar wel een aardig dik sneeuwdek lag.
Een sneeuwdek werkt als isolatie tussen de grond en de aarde. Dat betekent dat warmtestraling van de aarde de lucht niet meer kan bereiken en verwarmen. Overdag reflecteert het sneeuwdek het zonnelicht, waardoor deze niet de ondergrond kan bereiken (en die dan kan verwarmen). In situaties met weinig wind kan het dan 's nachts flink afkoelen boven het sneeuwdek en overdag warmt het ook ietsje minder snel op (en moet de temp ook nog eens uit een dieper 'dal' klimmen).
Bedankt voor deze aanvulling. Natuurlijk heeft een sneeuwdek veel invloed op de temperatuur; zowel 's nachts als overdag kan dit aanzienlijk schelen, zoals we vorig jaar gezien hebben.
Overigens spelen bij dat sneeuwdek ook de dikte en de versheid een belangrijke rol. Een sneeuwdek van minstens 10 centimeter kan als een zeer goede isolator dienst doen, waardoor de warmte van de aarde niet aan de lucht wordt doorgegeven.
Een punt dat meestal niet genoemd wordt, is de versheid van het sneeuwdek. Extreme temperaturen in de buurt van -20 tot -25, worden altijd gemeten boven een vers en dik genoeg sneeuwdek. (Winterswijk 1942, Uithuizermeden 1956, Dedemsvaart 1968) Vers betekent hier maximaal 24 uur oud, met name wat betreft de toplaag. Hier spelen twee factoren:
1. Verse sneeuw is luchtig en isoleert daardoor optimaal. Als de sneeuw oud wordt verandert de structuur en lopen de isolerende eigenschappen iets terug
2. Er is nog een interessant fenomeen: verse sneeuw is een zgn zwarte straler voor de eigen warmtegolflengte! Dat wil zeggen: de bovenzijde van de verse sneeuwlaag verliest door uitstraling heel snel warmte en koelt, als de omstandigheden gunstig zijn heel snel af. De gunstige omstandigheden zijn: onbewolkte hemel, koude en droge lucht erboven, weinig of geen wind en lage zon of nacht. Voor de warmtestraling van de zon, die een kleinere golflengte heeft dan de straling die voorwerpen bij 0 graden uitzenden, is de sneeuwlaag juist weer wit. (Wit in de natuurkundige zin van witte straler) De zonnewarmte wordt daardoor voor een heel groot deel teruggekaatst de ruimte in (strict genomen moet je zeggen: daarvan wordt weer een deel geabsorbeerd door de atmosfeer)
Juist die unieke eigenschappen van verse sneeuw geven die stralingsomstandigheden waardoor de zon weinig invloed heeft en de afkoeling razendsnel kan gaan. Ik heb een paar voorbeelden boven genoemd. Ook maart 2005, met daling van 0 naar -20 in 6 tot 7 uur tijd mag er wezen. Ik noem ook nog een keer de spectaculaire temperatuurdalingen in Zuid Holland in december 1980 en december 1981 ( uit mijn hoofd de jaartallen genoemd, kan er een jaartje naast zitten en de exacte data heb ik niet bij de hand)
Twee jaren achtereen gebeurde het volgende: in de loop van de middag vielen sneeuwbuien uit arctische lucht. Er was niet veel wind en de temperatuur lag rond het vriespunt. In een paar uur tijd daalde inde middag de temperatuur tot -10 of -11. Die temperaturen werden omstreeks 18 uur bereikt! De gevolgen voor het verkeer waren desastreus: plotseling optredende gladheid leidde tot veel ongelukken, sommige met dodelijke afloop.
groet,
Cees
Bericht laatst bijgewerkt: 11-09-2009 14:01
