De welgestelde kunnen met subsidie over op elektrisch. Jan Modaal wordt de stad uitgejaagd.
We hebben het over 2030.
In de discussies valt me op, wordt (bijna) altijd de kostenfactor van het menselijk leven voor lief genomen, als het gaat om veranderingen in de perceptie op de auto. De vrijheid van de weggebruiker weegt toch weer zwaarder dan de kwaliteit en duurzaamheid van het leven, het ziekteverzuim en de hogere ziektekosten, de overlast door het lawaai van de auto's, milieuschade et cetera, alsof het niet praktisch is om die mee te wegen. Alsof Jan Modaal daar los van staat.
Ik leerde vroeger over de Middeleeuwen, waar men varkens en kippen in huis hield, met alle ongemakken van dien. Een krankzinnig vieze wereld, onbegrijpelijk dat dat ooit dagelijks leven is geweest. Ik weet zeker dat we later met dezelfde afgrijzen zullen terugkijken op de viezigheid in de steden (niet in het verre, schone Friesland) die we nu voor lief nemen.
Tegelijk is het een utopie, die verre toekomst, want het gelddenken overwint toch altijd het idealisme. Om de bestaande werkelijkheid te veranderen moeten we eerst economisch ervan overtuigd raken dat het beter is, want geld is en blijft de ultieme drijfveer van de modale politiek, ook en misschien wel in het bijzonder in Nederland.
Quote selectie