Officieel is ijzel onderkoelde regen (die regendruppels zijn nog vloeibaar, ook al hebben ze een temperatuur van iets onder nul), die onmiddellijk bevriest zodra deze onderkoelde druppels een koud (0,0 graden of kouder) oppervlak raken.
Maar voor de slachtoffers maakt het geen biet uit of het spiegelglad is vanwege onderkoelde regen, of van regendruppels die een temperatuur hadden van +0,1 graad en vervolgens, binnen een minuutje of zo, bevriezen op een koude ondergrond met een temperatuur van bijvoorbeeld -2 graden. In beide gevallen ontstaat er een ijslaagje op de weg en is het spiegelglad. In beide gevallen is het duidelijk en eigenlijk ook juist om richting het publiek over 'ijzel' te spreken. Sterker nog, ijzel veroorzaakt door (net) niet onderkoelde regen is véél verraderlijker, omdat in dat geval, wellicht weinig of geen ijs op bomen, struiken, etc wordt afgezet en er ook stukken wegdek zullen zijn die niet glad zijn geworden, omdat ze door hun ligging een temperatuur hadden van net iets boven nul graden. Men zal er dan meer door worden verrast.
Er is maar één vergelijkbaar geval waarbij je het anders moet noemen, en dat is als het regent en het wegdek een temperatuur van boven nul heeft. Klaart het daarna op, en daalt de temperatuur van het wegdek daarbij tot onder nul, dan kan een nog nat wegdek glad worden door bevriezing. Dat is dan géén 'ijzel', want in dat geval zal er ook niet echt een laagje ijs op de weg ontstaan, want het meeste vloeibare water zal dan, voor het ging bevriezen, de tijd hebben gehad om weg te stromen. Dit wordt dan dus heel terecht 'bevriezing van natte weggedeelten' genoemd.
Ik blijf het een belangrijk onderscheid vinden. Inderdaad kan alles gladheid geven, maar als weerfoenomeen is echte ijzel veel spannender en mooier dan ijsregen of opvriezing. Regen van net boven nul vriest immers niet aan alle takjes vast, en dat geeft nou juist het mooiste effect.