hadden we hier een trol die de winterliefhebbers aanviel (en op tal van andere manieren het forum trachtte te ondermijnen): "hoe kan je blij zijn met schaatsweer als er mensen op straat zitten zonder onderdak", etc. Hoewel ik een matig winterliefhebber ben heb ik daar toen ook tegen gefulmineerd: het genieten van mooi, warm, droog, koud, nat, zwaar onweer, tornado's verandert niks aan die fenomenen, en ze leuk vinden versterkt ze ook niet. Het kan ongepast lijken, zoals je op een begrafenis ook geen flauwe grappen gaat vertellen (ik zou daar trouwens wel mee kunnen lachen vrees ik) maar het gaat om een soort van sociaal gedrag. Op een forum met duizenden leden kan je hier onmogelijk een gemeenschappelijke deler in vinden. Ik ga dan ook nooit meer in op draadjes met meningen over het weer, al lees ik ze nog wel om te zien wat de teneur is, zeker bij nieuwe leden en hoe zij het weer ervaren. Ik vind zwaar onweer geweldig, maar ik hoop altijd dat het geen mensen treft. Maar ik denk altijd: als het mensen treft kan dat onweer daar niks aan doen, en die mensen misschien ook niet. Ik ga het niet toejuichen natuurlijk, en ik vind het zelf soms erg vreemd als ik het gewoon beschouw, zo van, wat is dat nu toch? Maar dat heb ik met veel zaken eigenlijk. Maar van zodra er dreunen aan de zuidwest horizon te horen zijn komt de adrenaline vrij en gaat mijn bewustzijn in een soort hier-en-nu vernauwing en al mijn concentratie naar fotografie en opvolgen. Alle andere bedenkingen verdwijnen en zijn voor achteraf.
