Dit stuk stemt helemaal niet tot nadenken, het is een brei van kromme redeneringen.
"Bij kernafval kunnen we wel in termijnen van tienduizenden jaren denken." Flauwekul. Bij kernafval gaat het erom dat je een probleem dat je zelf niet kunt oplossen, gewoon doorschuift naar volgende generaties. Of het afval tienduizend jaar actief blijft of 200 jaar, is daarbij volstrekt niet interessant.
Kroonenberg komt gewoon met een voorbeeld waaruit blijkt dat wij soms wel op zulke lange tijdschalen denken. Want: waarom is het kernafval een probleem? Omdat het in tienduizend jaar tijd nog niet verdwenen is. Dat noopt tot een veel voorzichtigere handelswijze.
"... dan nog wil je weten of het in de daaropvolgende eeuw doorgaat, of dat daarna de zeespiegel weer gaat dalen. Dat maakt verschil uit voor de dijk die je bouwt." Wederom flauwekul. Als de zeespiegel eerst meters stijgt en daarna structureel lager wordt dan tegenwoordig, dan hoeven we de dijken dus voor die tussentijd niet op te hogen, dan gaan we even een poosje verhuizen? Als berekend wordt dat een dijk een kans maakt op overstroming van eens in de 4000 jaar, dan wordt daarmee niet bedoeld dat we een dijk moeten bouwen die 4000 jaar meegaat. Dat zouden we niet eens kunnen. De huizen die we nu bouwen gaan niet eens een eeuw mee.
Wederom een voorbeeld van het nut om verder vooruit te kijken: door niet verder te kijken dan 2100 weet je niet of je een dijk moet bouwen die 100 jaar meegaat of eentje die 500 jaar meegaat. Het is allemaal alleen maar om het punt te maken dat we ons wat meer zouden moeten verdiepen in de periode na 2100. Je mag toch ook wel een klein beetje tegengas verwachten m.b.t. de doemscenario's die bv. Al Gore schetst? Dat is juist leuk voor de discussie. Zelf val ik trouwens onder de milieuactivisten: blijf zoveel mogelijk met je vingers van de aarde af. Toch blijft je houding t.o.v. het beperken van de klimaatopwarming voor een belangrijk deel een ethische kwestie. Wat trouwens vaststaat is dat de fossiele brandstoffen opraken, dus er is geen discussie over dat we moeten overschakelen op alternatieve bronnen.
"Wie de hockeystick curve gebruikt om te suggereren dat het klimaat constant was voor de mens begon extra broeikasgassen in de atmosfeer te brengen, sluit zijn ogen voor het feit dat op grotere tijdschalen wel degelijk grotere veranderingen optraden in de aarde, door natuurlijke oorzaken." Opnieuw flauwekul. Zoiets wordt door niemand gesuggereerd. We moeten alleen wel oog hebben voor het tempo waarin een en ander gebeurt, en dat in historische tijden de mensenheid niet met een aantal miljard voornamelijk in verstedelijkte gebieden woonde, waarbij door de globalisering de onderlinge afhankelijkheid wereldwijd steeds groter wordt.
Zo'n hockystickgrafiek heeft m.i. wel degelijk een ander psychologisch effect dan een grafiekje met een reconstructie van de afgelopen zoveel Ma.
Het tempo waarmee de zeespiegel stijgt is aan het einde van de laatste ijstijd een stuk groter geweest dan nu en de vegetatiezones verschoven ook veel sneller dan nu.
Belangrijk verschil is inderdaad: in die tijd was er nog geen sprake van een wereldbevolking van 6,7 miljard mensen. Maar dan nog blijft de vraag: moeten we ons niet gewoon wapenen tegen een zeespiegelstijging van 6 meter, omdat die er in het laatste interglaciaal ook zonder zulke hoge CO2 concentraties geweest lijkt te zijn? (Zie hieronder ook)
"Waarom wordt er zoveel nadruk opgelegd dat het onze schuld is? Zouden we anders reageren als het een natuurverschijnsel was?" In beide gevallen moet je dan kijken of je voorzorgsmaatregelen moet nemen tegen bepaalde gevolgen. Alleen, als het je eigen schuld is, kun je wellicht wat makkelijker kijken of je iets aan de oorzaak kunt doen. En vertel me niet dat dat te duur wordt. Dat flauwekulargument ken ik nog van een halve eeuw geleden toen chemische bedrijven gewoon waren overal troep te lozen. Later bleek dat je voor relatief weinig geld de meeste rotzooi de baas kon, er zelfs aan veel 'afval' nog weer kunt verdienen. Er waren alleen wel een paar overheidsmaattregelen voor nodig, en dat is precies waar veel 'global warming ontkenners' zeer allergisch voor zijn. Desondanks zijn er nog steeds bedrijven die tankers met rotzooi rond laten varen, om toch nog een paar centen extra te kunnen scoren.
Begrijp me niet verkeerd: ik vind ook dat we de CO2-uitstoot drastisch moeten beperken en dat we daarin moeten investeren. Als mens die in Kroonenbergs "milieuactivist" categorie valt, zou ik de invloed van de mens op het klimaat ook zoveel mogelijk willen beperken. Op de redelijk korte termijn gaat het ons bovendien te veel geld (en elders: menselijk leed!) kosten als we niet handelen. Het nalaten van een beperkte investering (wereldwijd 1% BNP per jaar) zou ons wereldwijd 5% BNP per jaar gaan kosten (Stern Rapport). In de samenvatting van het Stern Rapport staat letterlijk dat dat ons "now and forever" die 5% gaat kosten. Dat laatste is natuurlijk niet waar, want binnen 10.000 jaar zou de temperatuur toch echt weer naar beneden moeten gaan volgens de Milankovitz cycli.
Over een ander probleem, de snelgroeiende wereldbevolking, hoor je trouwens niet zo heel veel de laatste tijd. Hoe staat de klimaatcrisis in verhouding daarmee, vraag ik me wel eens af.
Tenslotte de 'uitsmijter': Er lopen drie visies door elkaar en we moeten kiezen of we een milieuactivist, een tuinman of een natuurliefhebber willen zijn.
Volgens mij zijn er maar twee visies: of je laat het op z'n beloop, of je vindt dat er iets moet gebeuren. Het is duidelijk dat Kroonenberg de voorkeur voor het eerste heeft. Hij wil dat wij duizenden jaren vooruit kijken, maar kijkt zelf als geoloog het liefst duizenden jaren terug. Het heden is soms wel erg moeilijk.
Een betoog zoals van Kroonenberg lijkt mij altijd iets teveel op: "vroeger waren er oorlogen, over zoveel duizend jaar zullen er ook wel oorlogen zijn, dus over die ene oorlog nu moeten we ons niet al te druk maken".
Op dit moment maakt het niet uit of je "tuinman" of "milieuactivist" bent: in beide gevallen wil je de opwarming door de mens beperken.
De benaming "natuurliefhebber" vind ik overigens (ook?) ongelukkig. Een milieuactivist is in mijn ogen juist een echte natuurliefhebber, alleen eentje die begrijpt dat wij heel goed in staat zijn ons eigen leefmilieu te verpesten en dat we onze invoed op de natuur niet genoeg kunnen beperken. Vooral als over die invloed wetenschappelijke consensus bestaat. Kroonenbergs definitie van een natuurliefhebber zou ik eerder die van iemand met oogkleppen op noemen. Toch vond ik het een verhelderend en interessant praatje, juist omdat wij niet gewend zijn om over zulke lange tijdschalen na te denken. Dat het kan leiden tot lijdzaamheid is inderdaad een gevaar, maar dat is voor mij geen reden om maar helemaal niet over dit soort dingen na te denken.
Bericht laatst bijgewerkt: 01-12-2006 10:28