Voor een Belg heb ik wat schaatsen betreft een behoorlijke Nederlandse microbe beet. 
Ik ben al een schaatsgek van toen ik nog een kleine jongen was. De winter van 1963 heb ik nooit echt bewust meegemaakt, maar in de tweede helft van de jaren '60 heb ik toch een paar leuke schaatswinters gehad in mijn jeugd. En natuurlijk de onvergetlijke winters van 85-86-87, waarvan vooral februari 1986 me is bijgebleven als aller-allermooiste: prachtig weer, het allerbeste ijs (want geen of nauwelijks sneeuw), kortom ... pret.
Ik ben een van de weinige Belgen die lid is van de elfstedenvereniging (nu ja, weinig, het zullen er al wel makkelijk een duizendtal zijn neem ik aan). Ik ben pas lid geworden in 1992 ("lid met startkans" noemt dat dacht ik - voor diegenen die al lid waren in 1985 is er ieder jaar startRECHT). Een fijne collega uit Groningen heeft mij toen voorgedragen (samen met zijn zwager moest hij daarvoor een verklaring tekenen).
Je zal het niet geloven, maar voor de winter van 1995-1996 was ik ingeloot. Ik zou dus hebben mogen starten indien de tocht was doorgegaan. En dan lapt dat Europese snertmodel me zoiets. De winter daarop (toen het nota bene WEL prijs was), was ik jammer genoeg uitgeloot.
Vorige winter was ik ook weer ingeloot. Nerveus dat ik werd, toen de ijsgroeipluim vorig jaar toch een tweetal keer erg rooskleurig was (vooral begin december 2002).
Dit jaar was ik er weer niet bij, zodat die prutwinter van nu mij ook minder droevig maakt.
Jaja, al of niet kunnen meedoen kan een extra stress-dimensie geven aan wat velen hier op dit forum voelen in de winter. Maar ooit lukt het me wel.
Ik ben al een schaatsgek van toen ik nog een kleine jongen was. De winter van 1963 heb ik nooit echt bewust meegemaakt, maar in de tweede helft van de jaren '60 heb ik toch een paar leuke schaatswinters gehad in mijn jeugd. En natuurlijk de onvergetlijke winters van 85-86-87, waarvan vooral februari 1986 me is bijgebleven als aller-allermooiste: prachtig weer, het allerbeste ijs (want geen of nauwelijks sneeuw), kortom ... pret.
Ik ben een van de weinige Belgen die lid is van de elfstedenvereniging (nu ja, weinig, het zullen er al wel makkelijk een duizendtal zijn neem ik aan). Ik ben pas lid geworden in 1992 ("lid met startkans" noemt dat dacht ik - voor diegenen die al lid waren in 1985 is er ieder jaar startRECHT). Een fijne collega uit Groningen heeft mij toen voorgedragen (samen met zijn zwager moest hij daarvoor een verklaring tekenen).
Je zal het niet geloven, maar voor de winter van 1995-1996 was ik ingeloot. Ik zou dus hebben mogen starten indien de tocht was doorgegaan. En dan lapt dat Europese snertmodel me zoiets. De winter daarop (toen het nota bene WEL prijs was), was ik jammer genoeg uitgeloot.
Vorige winter was ik ook weer ingeloot. Nerveus dat ik werd, toen de ijsgroeipluim vorig jaar toch een tweetal keer erg rooskleurig was (vooral begin december 2002).
Dit jaar was ik er weer niet bij, zodat die prutwinter van nu mij ook minder droevig maakt.
Jaja, al of niet kunnen meedoen kan een extra stress-dimensie geven aan wat velen hier op dit forum voelen in de winter. Maar ooit lukt het me wel.
Bericht laatst bijgewerkt: 11-02-2004 19:34