Er is altijd wel wat bij jouw wat het erger maakt. Van't voorjaar was het het dunne éénjarige ijs wat allemaal zou smelten deze zomer. Nu is het ineens het meerjarige ijs wat is verdwenen, niet vermeldend dat de het eerste jaars ijs deze zomer goed heeft overleeft. Na de winter is dat dus ook meerjarig ijs. Dus dat neemt weer toe resulterend in een betere uitgangspositie dan dit jaar.
Hoor eens, ik constateer feiten en trek simpele conclusies. Elders in deze draad staat dat ik het groter gebleven oppervlak bemoedigend vind. Maar dat ik aarzel daar gelijk onverdeeld positief nieuws in te zien en daar gewoon een hele goede reden voor heb.
Wat is nou het probleem?
In plaats van iets erg of niet erg te vinden, lijkt het me handiger om het geval zelf te bekijken. Hierbij dus de uitnodiging om het belang van twee totaal verschillende parameters mbt het Arctische zee-ijs te onderscheiden: volume en oppervlak.
Als die smelt inderdaad zo grof van onderaf plaatsvindt, zie ik niet in waarom je geen rekening ermee moet houden dat het spul binnen luttele jaren slechts seizoensijs is geworden.
RR
