Weerwoord | Re : Seizoens amplitude

Dan moet je dringend eens het IPCC-rapport herlezen...

Wouter

Ik had dat hoofdstuk idd nog niet gelezen maar nu inmiddels (grotendeels) wel. Maar het verandert mijn stelling niet wezenlijk. Ik zal die dan ook wat nader specificeren.

Allereerst had ik i.p.v. binnen 'IPCC-gelederen' ook main stream klimatologen of AGW-ers kunnen zeggen maar dat vind ik wat tendentieus en denigrerend overkomen. Eigenlijk bedoel ik de gangbare informatievoorziening over het klimaat. Daar valt dan te lezen hoe het klimaat verandert door een verstoring van de stralingsbalans. Zo zorgt CO2 voor het broeikaseffect, de zonne-aktiviteit en vulkaanerupties voor variatie zonnestraling maar ook variaties van de aardbaan kunnen invloed hebben op het klimaat...
Maar hoe wordt vaak niet vermeldt terwijl dat bij vulkaanerupties wel even kort wordt uitgelegd, bijvoorbeeld. Zoals CO2 zich verhoudt tot het broeikaseffect zo verhouden de Milankovic parameters zich tot de seizoensamplitude van instraling. Dààr draait het om. Geeft alleen CO2 broeikaseffect? Nee, ook methaan, waterdamp en zelfs wolken zijn verantwoordelijk voor het broeikaseffect en ook voor eventuele toe- of afnames daarvan. Kan alleen Milankovic dan een verandering van de seizoenscyclus veroorzaken? Dat lijkt me straf.

Hoewel modellen redelijk goed in staat zijn het glaciale klimaat te simuleren zijn ze nog verre van perfect. Zo zijn er nog allerlei versterkings- en verzwakkingsmechanismen onbekend zoals wolkenalbedo effecten. Puur het feit al dat het hier in mei relatief veel zonniger is als in november heeft regionaal een verwarmend effect. Dat effect wordt aangestuurd door de seizoencyclus van instraling. De seizoenen kennen waarschijnlijk andere feedbacks dan de globale klimaatsverandering door forceringen van de stralingbalans. De seizoenen zelf reageren weer verschillend op de diverse forceringen. Zo versterkt de zonnevlekkencylcus de seizoensamplitude maar het broeikaseffect doet dat niet. Stel (hypothetisch) dat de aarde verder opwarmt door het versterkte broeikaseffect en de noordelijk ijszee smelt maar de instraling in juni op 65°NB neemt drastisch af, om wat voor reden dan ook dan kan het wel eens spannend worden. De warme atmosfeer bevat meer waterdamp en samen met de ijsvrije poolzee levert dat 's winters meer sneeuw op die in de opvolgende zomers niet meer smelt. De ijskappen bouwen zich op en we glijden een ijstijd binnen.

Er wordt nu vaak wat lacherig gedaan over de klimaatwetenschappers die in de jaren '70 een ijstijd verwachten. Maar zo gek was die gedachte niet. Het koelde toen al 25 jaar af en de zonnestraling werd minder. Van het verleden had men geleerd dat iedere temperatuursdaling in de Atlantische sector van het noordelijk halfrond met de nodige argwaan moest worden gevolgd.
Ook in de 17e eeuw koelde het in die regio flink af (de klein IJstijd). Dat er op de rest van de aarde nauwelijks sprake was van afkoeling is niet relevant. In de Stille Oceaan kunnen toch geen ijskappen onstaan maar boven de continenten rond de Noord-Atlantische oceaan wel. Zelfs in het gemiddeld veel koudere Siberië en het Aziatische hooggebergte trad nauwelijks glaciatie op.

Eigenlijk kunnen we stellen dat de ijstijden werden veroorzaakt door variaties van zonnestraling op het noordelijk halfrond, gedreven door astronomische parameters. De ijsalbedo en het broeikaseffect waren belangrijke feedbacks. Klimaatsveranderingen in het afgelopen millenium werden veroorzaakt door fluctuaties in de gemiddelde zonnestraling (als gevolg van vulkanen en zonneaktiviteit) en was de seizoenscyclus een feedback. Momenteel begint het antropogene broeikaseffect te domineren. Maar wat zijn daarbij de belangrijkste feedbacks? In het IPCC rapport wordt het pleistoceen gemodelleerd om de klimaatsgevoeligheid voor CO2 te bepalen. Maar kunnen we eerst niet beter de seizoenscyclus van het moderne klimaat bestuderen om het palaeoklimaat beter te begrijpen?

Overigens zie ik nu geen enkele aanleiding voor een op handen zijnde ijstijd. Ik vind het alleen heel interessant.