Er wordt nu vaak wat lacherig gedaan over de klimaatwetenschappers die in de jaren '70 een ijstijd verwachten.
Er waren in de jaren '70 alleen geen klimaatwetenschappers die een ijstijd verwachtten. Verder: ook in de klimaatmodellen zit de seizoensfluctuatie van straling (immers: inkomende straling is functie van dag van het jaar en breedtegraad, verder laat je gewoon de Milankovic parameters variëren). Onbekend is alleen in hoeverre de modellen ook de dynamica bevatten c.q. goed hebben die nodig is om de overgangen naar een ijstijd en terug naar een interglaciaal te simuleren. Dat zit hem inderdaad in allerlei feedbacks, wolkenalbedo-effecten zullen (net als heden ten dage) waarschijnlijk weinig invloed hebben maar bekend is dat de modellering van gletsjerdynamica laat nog veel te wensen over. Dat is één van de redenen dat zeespiegelstijging door afsmelting van landijs niet in de laatste IPCC cijfers is meegenomen.
Er zijn al enkele jaren modellen aan het draaien die de periode van de laatste twee ijstijden tot aan vandaag simuleren. De simulaties zijn inmiddels rond de 20ste eeuw aangekomen en de resultaten worden dan ook binnen een jaar of twee verwacht. Daaruit kan mogelijk meer opgemaakt worden over de processen die ijstijden niet zozeer in gang zetten maar wel verder realiseren. Mogelijk wordt gletsjerdynamica dan beter begrepen en kunnen we ook een beter idee krijgen van de hoeveelheid afsmelt van Groenland door onze opwarming.
Je verhaal is hoe dan ook een mooie samenvatting van de huidige kennis van de klimaatwetenschap, waaronder ook het IPCC, over ijstijden, waarvoor mijn complimenten
.Gr. Ben