Namelijk dat opportunistische diersoorten erg goed zijn in het benutten van directe mogelijkheden en veel mogelijkheden zien, maar slecht zijn in het meewegen van lange termijn effecten? Ik denk dit terug te zien in de draconische maatregelen die worden genomen voor "problemen" met een subsysteem met directe invloed op ons leven (economie) en het niet aanpakken van grotere problemen op langere termijn van het hoofdsysteem (het milieu, samenstelling van de atmosfeer) zonder welke het subsysteem niet kan bestaan en dit subsysteem mogelijk een nieuwe crisis ingaat.
Bovendien hebben mensen, denk ik, het misplaatste vertrouwen dat dit een probleem is al s alle andere en dat we wel met een technische oplossing zullen komen. Dat zal ook wel, maar de kosten daarvan zijn enorm en de gevolgen tegen die tijd ook. Wat gaat dat doen met de economie.
Ik herinner me ook heel goed de redenering van politici. In 1998 meldde Annemarie Jorritsma dat we niet veel geld uit konden geven aan CO2 en co, omdat de nu goed draaiende economische motor zou gaan happeren (of iets in die geest). Daarna gaat zo'n motor om andere redenen happeren, waardoor er sowieso geen geld (en nog minder een reden) is om geld in het milieu te investeren. Ergo: er is nooit een goed moment om echt aan problemen op de zeer lange termijn te steken als dit een grote inspanning levert, die zich ook nog eens niet direct uitbetaald.
Opportunisme dus...
Quote selectie