Terwijl het zuiden van Australië de ergste droogte sinds mensenheugnis kent, gooit premier Turnbull de klimaatakkoorden in de prullenmand.
Australië verdort maar stapt toch uit klimaatplan
BrusselWie klaagt over de droogte, moet dringend naar de andere kant van de wereld. In Australië richt het uitblijven van regen pas echt een ravage aan. Hoewel het land in wintermodus zit, is het er toch extreem droog. Begin deze maand werd New South Wales –?het relatief dichtbevolkte zuiden?– al ‘honderd procent droog’ verklaard en sindsdien is er geen druppel meer gevallen.
En het wordt waarschijnlijk nog erger. De verwachtingen voor het voorjaar, dat in september begint, zijn niet gunstig. Meteorologen voorspellen dat het weerfenomeen El Niño extra warmte en droogte zal veroorzaken. En dan moet de zomer nog komen. Die krijgt nu al het etiket ‘apocalyptisch’ opgeplakt.
De gevolgen van het extreme weer dreigen catastrofaal te worden. New South Wales is van nature het meest vruchtbare deel van het land. Het gebied tekent voor een kwart van de Australische landbouwproductie. Maar dit jaar valt er niet veel te oogsten. Bovendien dreigt massale veesterfte. Gras groeit er niet meer en dus moeten de boeren hun dieren bijvoederen. Maar ook het veevoeder raakt op en de prijzen schieten omhoog.
Conservatieven vrezen dat ambitieuze klimaatdoelstellingen te veel banen zullen kosten
De regering heeft de boeren al 1,8 miljard Australische dollar (1,1 miljard euro) aan noodhulp toegezegd. Maar dat lijkt slechts een druppel op een hete plaat. Veel landbouwers wordt het stilaan te veel. Zij lopen traditioneel al een verhoogd risico op zelfdoding en volgens recent wetenschappelijk onderzoek spelen extreme weersomstandigheden daarbij een rol.
De extreme droogte is trouwens vorig jaar al begonnen. De herfst van 2017 was voor New South Wales de droogste in 116 jaar en 2017 was het heetste jaar sinds de metingen begonnen.
Meer dan vijftig graden
Wetenschappers leggen steeds meer het verband met de klimaatverandering. Australië dreigt de komende decennia een van de ergst getroffen regio’s te worden. Vorig jaar kwamen klimaatonderzoekers van de Australian National University tot verontrustende inzichten. Op basis van de nieuwe klimaatmodellen berekenden ze dat de temperatuur in Sydney en Melbourne geregeld tot boven de 50 graden zal oplopen. De jongste jaren sneuvelden in de twee grootste steden al hitterecords. In 2013 werd in Sydney een recordtemperatuur van 45,8 graden gemeten, in 2009 in Melbourne zelfs 46,4 graden.
De wetenschappers waarschuwden toen al dat het land zich dringend moest voorbereiden op die extreme temperaturen. Maar vooruitziendheid is al enige tijd niet besteed aan de politici die de dienst uitmaken. Australië is absoluut geen voorloper als het gaat om modern energiebeleid. Het land heeft grote reserves steenkool en wil die zo lang mogelijk blijven delven. Vooral China blijft een belangrijk afnemer. De steenkoollobby heeft nauwe banden met de regerende Liberal Party. Voormalig premier Tony Abbott geloofde niet in de opwarming van de aarde.
Ideologie en idiotie
Toch leek er beterschap in zicht. Abbotts opvolger, Malcolm Turnbull, ondertekende het klimaatakkoord van Parijs en stelde zelfs een plan op om de uitstoot van broeikasgassen – Australië is wereldwijd de dertiende grootste vervuiler – met 26 procent te verminderen.
Maar sinds gisteren ligt dat plan in de prullenmand. Turnbull verkeert immers in zwaar weer. Zijn eigen conservatieve partijgenoten zijn aan de poten van zijn stoel aan het zagen. Zij willen dat de minister van Binnenlandse Zaken, Peter Dutton, de regering gaat leiden.
Het ambitieuze klimaatplan ligt veel partijgenoten zwaar op de maag. Zij vrezen dat het plan banen zal kosten. Zij zien in Dutton dé kandidaat om het af te voeren. Maar dat heeft Turnbull nu dus in zijn plaats gedaan. Of Turnbull daarmee zijn hachje heeft gered, blijft afwachten.
Zeker is dat Australië de internationale klimaatonderhandelingen, die dringend naar een hogere versnelling moeten schakelen, een slechte dienst bewijst. ‘Turnbull toont aan wat er gebeurt als ideologie en idiotie de energiepolitiek bepalen’, schrijft Erwin Jackson in The Guardian. Jackson houdt zich al dertig jaar bezig met de klimaatverandering in Australië.
