bij de Apollo maanvluchten eind jaren zestig en begin jaren zeventig werden al zogenoemde brandstofcellen gebruikt, die werkten met waterstof en zuurstof. Daarmee werd de nodige elektriciteit opgewekt tijdens de maanvluchten. Bij de Apollo 13 vond door kortsluiting in een brandstofcel een onverwachte explosie plaats, de (gelukkige) afloop is bekend. Er zijn nadelen aan het gebruik van waterstof (oa. het ongeluk met de zeppelin Hindenburg) maar met de huidige technieken zie ik het een prima flexibel opslagmiddel bv. bij teveel opgewekte elektriciteit. Dat teveel kan je gebruiken om mbv. elektrolyse van water waterstof en zuurstof te produceren.
Bijna alles bestaat uit bijna niets...
