Ik ben een leek op dit gebied maar begrijp ik het goed dat door de droge grond er ook minder vocht verdampt? Klinkt heel logisch maar dit zou kunnen betekenen dat een gelijke weersituatie na een kletsnatte periode er meer vocht verdampt?
Zo ja is er een groot verschil te duiden of is het minimalistisch?
Ja exact, zeker in de context van droogte is het zo simpel. Voor verdamping is (per definitie) water nodig, en als dat er niet is wordt de verdamping minder en uiteindelijk nul.
Op kale grond (zonder vegetatie) vind die reductie al na enkele dagen plaats. Voor vegetatie welke diep wortelt kan dat vele weken of maanden zijn afhankelijk van grondwaterstand etc.
Het is uiteraard sterk afhankelijk van de locatie. Er zullen in Nederland ongetwijfeld nog gebieden zijn waar het grondwater hoog genoeg staat dat enigszins diep wortelende vegetatie nog geen echte droogte ervaart.
Als er wel voldoende water beschikbaar is bepaald de beschikbare energie de hoeveelheid verdamping. In Nederland, bij natte omstandigheden is dat vooral de geabsorbeerde zonnestraling. Maar ook (warme) droge lucht kan energie "aanvoeren", iets op dit soort dagen ook zeker een rol speelt.
Voor wat betreft je tweede vraag is het behoorlijk complex. Dat er bij een nattere voorgeschiedenis meer zou verdampen durf ik nog wel met ja te beantwoorden, zeker voor een nu al erg droge locatie als Loobos is dat zeker het geval. Echter geeft meer verdamping ook een negatieve feedback, de lucht zou in dat geval kouder en vochtiger zijn dan nu het geval is, en dat op zichzelf remt de verdamping weer.
Dat laatste is juist iets dat een methode als Makkink zoals gebruikt door het KNMI probeert te benaderen. Door aan te nemen dat er op regionale schaal voldoende water is, en daarmee (dus) relatief veel verdamping (en dus geen al te droge lucht) wordt de theoretische berekening eenvoudiger omdat dan zonnestraling de belangrijkste factor is. En dat laatste wordt vaker gemeten op weerstations. Het nadeel van zo'n vereenvoudiging is dat de gemaakte aannames regelmatig niet opgaan en de interpretatie ervan dan juist lastig wordt.
De hoogste verdamping over een lange periode zal je in de praktijk meten bij warm wisselvallig weer. Zonnig genoeg zodat er veel energie beschikbaar is, maar ook nat (en dus bewolkt) genoeg zodat er wel voldoende water is. Hele natte en hele droge jaren geven voor onze omgeving beide minder verdamping. Een erg nat jaar is vrijwel altijd ook wat kouder en bewolkt.