Stomata zijn de huidmondjes in een blad, en planten kunnen die actief openen of sluiten. Ze moeten openstaan om CO2 op te kunnen nemen en dus te groeien/overleven. Maar als ze openstaan verdwijnt er ook vocht (waterdamp) uit de plant de atmosfeer in. Vaak is dat laatste een nadeel/verlies maar bij extreme hitte kan het verkoelende effect een voordeel zijn. Vanwege dat nadeel staan ze normaal gesproken nooit verder open dan er aan CO2 nodig is om fotosynthese optimaal te laten functioneren, extreme hitte kan daar een uitzondering op zijn.
De "minimale stomatale weerstand" zou je kunnen vergelijken met het zo ver als mogelijk openzetten van alle ramen in huis, maximale ventilatie. Echter zelfs volledig open waait het dan binnen alsnog minder door dan buiten in het open veld, er is dus nog steeds een bepaalde minimale weerstand.
En als het bijvoorbeeld te koud wordt kan je de ramen steeds verder sluiten om die weerstand te vergroten, tot boven dat minimum van alles open. Planten sluiten de huidmondjes ook als het kouder wordt omdat de enzymen die onderdeel uitmaken van de fotosynthese dan steeds trager werken. Er hoeft dan minder CO2 opgenomen te worden en dus kunnen de huidmondjes dichter gaan om verlies van water te beperken.
Inplaats van weerstand kan je het ook omdraaien en uitdrukken als geleiding (of aanvoer/afvoer), misschien is dat intuitiever (geleiding = 1/weerstand). Dat is een kwestie van definitie. Het gebruik van een term als weerstand is erg gebruikelijk in deze context, analoog aan elektrische schemas. Zie bijvoorbeeld het schema rechtsonder op deze kaft, dat gaat over de gewasweerstand:
