Bij het onstaan van de vortex in de wolk speelt dat minder een rol maar wel bij het doorgroeien naar beneden.
Hoi Victor,
Algemeen wordt verondersteld dat het type niet-mesocyclonale vortices (dus bij o.a. waterhozen) in eerste instantie vanaf het aardoppervlak ontstaat en niet andersom. Dat komt omdat zich een kolom van warme, vochtige en opstijgende lucht vormt die gaat roteren door frictie van de omgevingswind. Een beetje hetzelfde principe als bij een zand- of stofhoos dus. Het feit dat dit type hoos vooral bij een sterk thermisch verval in de grenslaag voorkomt, doet al vermoeden dat het een hoofdzakelijk thermisch verschijnsel is van een kolom met buoyante luchtdeeltjes die door frictie tot een vortex worden omgevormt.
Wat vermoedelijk vervolgens een grote rol speelt in de zogenaamde verbinding met de wolk, is dat er een klein lagedrukgebiedje ontstaat onder een stapelwolk (updraft) waardoor zo'n vortex sneller 'verbinding' maakt met de onderkant van de updraft en dankzij de relatief lagere druk onder de updraft ook sneller het condensatiepunt bereikt, waardoor het deels gecondenseerde slurfje aan de reeds gecondenseerde wolk vast, zichtbaar wordt. In feite is dan echter al sprake van een totale vortex van het wateroppervlak tot aan de basis van de wolk. Ik meen ooit foto's gezien te hebben van een hoos die enkel in het midden gecondenseerd was (zeg maar mid-air), wat bewijst dat het gecondenseerde deel niet aan de bui vast hoeft te zitten.
Gr. Ben
Quote selectie