Uit nieuw onderzoek m.b.t. de metingen op zee vlak na WO-II blijkt trouwens dat die periode wel eens minder koel zou kunnen zijn geweest dan vooralsnog aangenomen werd, dat heeft te maken met sensoren die te dicht bij de uitlaten van schepen zaten...
Zoals uit dat onderzoek blijkt zaten de sensoren niet bij de uitlaten maar werd het inkomende koelwater gemeten. Verder betreft het niet de periode na WO2 maar de periode vooraf die mogelijk minder warm blijkt te zijn.
Gezien de grote soortelijke warmte van water duurt het lang voordat het van temperatuur verandert. De hamvraag is dan hoe lang na het inlaten de temperatuur werd gemeten. Daarnaast kun je je afvragen of het de mariniers, belast met het uitvoeren van de metingen, ook niet is opgevallen dat het water opwarmt en daarmee rekening hebben gehouden.
Deze correctie roept ook vragen op over het verschijnsel dat de temperatuurgolf rond 1940 groter was op het noordelijk halfrond dan op het zuidelijke (waar verhoudingsgewijs meer oceaan is). Dit werd door Tamino als 'bewijs' aangevoerd dat de afkoeling rond het midden van de eeuw veroorzaakt is door aërosol. Deze correctie zou dus het grootste effect op het zuidelijke halfrond en de piek van 1940, ook sterk in het noordpoolgebied, blijft bestaan.
Ik heb in ieder geval meer vertrouwen in professioneel uitgevoerde metingen dan in de uitkomst van klimaatmodellen. Als er 's ochtends water in mijn regenmeter zit denk ik ook niet als eerste dat het uit de tuinslang van de buren is gekomen omdat de modellen geen regen hebben berekend. Nee, de modellen zaten ernaast.
Victor