Paradoxaal, maar het verwijderen van een toppre-
Bericht van: Ruben (Ås, nabij Oslo, Noorwegen) , 06-09-2012 14:11
dator kan desastreuze, negatieve effecten* hebben op prooisoorten. Bedenk dat niet alleen ijsberen, maar ook zeehonden (en in feite een heel ecosysteem) bij het verdwijnen van het ijs onder druk staan.
Voorbeeldje: vang kabeljauw weg en je blijft zitten met een enorme hoop oneetbare haring (dwz, geen of weinig vet). Kabeljauw leek onuitputtelijk (typisch voorvalletje in veel modellen), totdat er opeens niets meer over was (kwestie van een paar jaar). Herstel gaat waarschijnlijk niet dan wel nauwelijks lukken, omdat alleen bij zuiver achtergrond sterfte de kabeljauw populatie terug kan komen. Helaas zijn bijvangsten uit andere visserijtakken al genoeg om de achtergrondsterfte te overtreffen. Toch jammer, ook voor ons.
Puur vanuit een populatiedynamisch oogpunt is het levensgevaarlijk dat een soort "het maar uitzoekt en anders maar uitsterft". Gevolgen kunnen onverwacht zijn. Inderdaad gaan hedendaagse verandering erg snel, misschien wel te snel om bij te benen voor evolutie (al is dit per definitie op de vrij lange termijn) en belangrijker, verandering in gedrag. Wellicht dat gryzzlies (die overigens verdomd nauw verwant aan ijsberen zijn) de rol over kunnen nemen.
Dit staat m.i. naast de discussie of een/elke soort op zich een intrinsieke waarde heeft.
*dwz: in aanwezigheid van een (top) predator heb je meer prooibiomassa.
Voorbeeldje: vang kabeljauw weg en je blijft zitten met een enorme hoop oneetbare haring (dwz, geen of weinig vet). Kabeljauw leek onuitputtelijk (typisch voorvalletje in veel modellen), totdat er opeens niets meer over was (kwestie van een paar jaar). Herstel gaat waarschijnlijk niet dan wel nauwelijks lukken, omdat alleen bij zuiver achtergrond sterfte de kabeljauw populatie terug kan komen. Helaas zijn bijvangsten uit andere visserijtakken al genoeg om de achtergrondsterfte te overtreffen. Toch jammer, ook voor ons.
Puur vanuit een populatiedynamisch oogpunt is het levensgevaarlijk dat een soort "het maar uitzoekt en anders maar uitsterft". Gevolgen kunnen onverwacht zijn. Inderdaad gaan hedendaagse verandering erg snel, misschien wel te snel om bij te benen voor evolutie (al is dit per definitie op de vrij lange termijn) en belangrijker, verandering in gedrag. Wellicht dat gryzzlies (die overigens verdomd nauw verwant aan ijsberen zijn) de rol over kunnen nemen.
Dit staat m.i. naast de discussie of een/elke soort op zich een intrinsieke waarde heeft.
*dwz: in aanwezigheid van een (top) predator heb je meer prooibiomassa.
Bericht laatst bijgewerkt: 06-09-2012 14:15
