Ja, dat proces begrijp ik wel hoor. Ze moeten allemaal zonder ijs een manier zien om te overleven.
Wat wou jij eraan gaan doen dan? Of iemand anders? Zorgen dat er meer ijs komt? Dit is een puur natuurlijk proces en de natuur zorgt er dus voor of dieren uitsterven of niet. Menselijk overschatten zichzelf zo schromelijk altijd. Deze zin van jou "Puur vanuit een populatiedynamisch oogpunt is het levensgevaarlijk dat een soort "het maar uitzoekt en anders maar uitsterft". is zo'n rare. Je redeneert daarmee puur vanuit een menselijk opzicht. De natuur zorgt zelf voor het uitsterven van iets en kan er dus ook prima voor zorgen dat er iest nieuws gebeurt/ontstaat, een nieuwe vorm van evenwicht dus. Daar heeft de natuur écht het bewuste denken van mensen niet voor nodig hoor.
[...]
Dus. Je vindt het met andere woorden niet nodig dat een mens überhaupt (niet mijn woord) geen ene reet doet aan zijn manier van 'vernietigen' of, we zullen het sjiek en eigentijds houden, 'zichzelf verder te ontwikkelen' door steeds meer oerwoud in Brazilië weg te kappen, nog honderduizend kubieke meter beton te storten op elke vrije vierkante meter natuur. Weg met die gevoelens, het is de natuur, dames en heren. Vooruit met de hakbijlen en graafmachines. 'De natuur zorgt ervoor dat een diersoort uitsterft'. Laat me niet te hard lachen. De mens en de mens alleen zorgt nu voor de 'ik-weet-niet-hoeveelste' grote uitstervingsgolf van de geschiedenis van de aarde, in een rotvaart. Laten doen. Vooral niet nadenken of je gevoel laten spreken. Die plantjes en die diertjes redden zich wel. Wij blijven lekker rationeel voort slopen. Ik word er eerlijk gezegd een beetje walgelijk misselijk van. Dat die ijsberen verzuipen, wat kan mij dat nou schelen? Zwemmen zullen ze. Wij doen niets, weigeren pertinent om ook maar iets te veranderen of te doen. De natuur, die zorgt zelf wel voor de begrafenis. Wij zijn Dela niet.
Groetjes,
Katya
En nu krijg ik weer een antwoord over gevoelens en zo. Patati patata. Ik luister niet meer en ik zal ook noooooooooooooooooooooooooit meer reageren op je postings. Ik hou mezelf daar wel aan. Als we het dan toch over overleven hebben. Dan steek ik maar eens mijn kop in het zand. Of nog beter en toepasselijker misschien: in een bak smeltend ijs

.
Quote selectie