Je slaat echt alles dooreen. Individuele dieren en soorten, etc. Je lijkt evolutie te bekijken alsof ijsberen tot ijsberen geëvolueerd zijn in 20 jaar omdat een grizzly ooit verdwaalde in de sneeuw, en net zo vlot weer tot een grizzly zullen omgetoverd worden in dezelfde tijdspanne.
Nee hoor, zo bedoel ik het niet en zo staat het er niet.
Ik kan alleen maar zeggen dat ik het triest zou vinden als een soort als de ijsbeer voorgoed en onherroepelijk verdwijnt, zeker als wij daar de oorzaak van zijn, en vooral omdat zoiets vermeden zou kunnen worden. En dat dit relatief is in een evolutie die al 4 miljard jaar aan de gang is weet ik ook, toch verandert dit niks aan het feit dat ik het triest zou vinden.
Dat kan niet vermeden worden. Er zit van nature iets hebzuchtigs en egoïstisch in mensen, met name in de grootste opportunisten; de leiders.
Ik vind heel veel van waar ik naar kijk triest. Triest voor de gnoe als ie opgegeten wordt. Triest voor de leeuw als ie een hoef van een zebra op zijn neus krijgt, een mank beest, alles.
Je kunt je gemakkelijk buiten alles stellen, de wereld beschouwen vanuit een ivoren toren, dan is alles relatief en eenvoudig natuurlijk. Maar als iemand op straat een mes in je buik zou ploffen, ga je dan ook stellen: "oh kijk, een vorm van gedrag dat we vaak waarnemen bij deze soort en dat voor dit getroffen individu weliswaar pijnlijk is, maar voor de soort geen gevolgen zal hebben, laat staan tot uitsterven zou leiden, en zodoende minder dan een futiliteit in de gehele geschiedenis van het leven op Aarde"?
Ik heb weinig moeite met relativeren, maar een dergelijke persoonlijke ingreep in mijn leven zal waarschijnlijk voor mij voor onbepaalde tijd traumatische gevolgen hebben. Dat zal ik dus minder makkelijk kunnen relativeren. Dat van de ijsbeer wel. Is een ver-van-mijn-bed-show. Klinkt kil, is het ook, maar ik geef liever grif toe dat ik er niets aan kan doen en daarom een deel van mezelf heb uitgeschakeld, dan quasi bekommerend achter de pc, of elders, mopperen dat het zo verschrikkelijk is.
