O, ik dacht dat jij mij zat te veroordelen. Geloof me, ik ben goed in sarcastisch zijn, maar aangezien ik jouw mening wel respecteer, begin ik daar niet aan.
Ik bekritiseer graag ja, ook mensen.
En ik vind het zielig voor ijsberen als ik zie dat ze doodgaan, maar als ik alle leed op de wereld op me zou nemen, wat in principe mogelijk is, heb ik geen leven.
Ik probeer vaak om een ruimere kijk te geven op zaken. Dat dat vaak geheel strijdig is met het gevoel van velen doet mij weinig. Vind je het niet zielig voor mij, dat ik vrijwel alleen lijk te staan met die denkbeelden?
Echt. Je zit me hier te veroordelen op basis van een paar zinnen. En eigenlijk doe ik net hetzelfde met jou. Alleen vind ik je post over die ijsberen ronduit zielig en weinig getuigen van medeleven, gewoon los door de bocht. De mens maakt zeer zeker deel uit van de natuur, alleen ziet of voelt niet iedereen dat. De meesten, niet iedereen, zijn zich er niet eens van bewust. Als we dan toch moeten overleven, dan kunnen we dat niet omdat we het volledig kwijt zijn. Overleven in de natuur, zonder onze high-tech en elektriciteit. Let the battle begin!
Voor de rest ga ik je niet tegen houden om mensen te bekritiseren, je blijft toch gewoon doorgaan. Doe je dat graag? Ik blijf hier gewoon hoor. Daarvoor is zwaarder geweld nodig dan het smelten van een stomme ijskap die toch in de weg ligt voor olieboringen.
En eigenlijk hoop ik dat je ooit eens droomt dat je een ijsbeer bent. Dat jou stukje territorium er door het toedoen van anderen verdwijnt. Dat jij genoodzaakt bent om te zwemmen voor je leven en als je dan eindelijk aan land komt... Ik zal maar stoppen, zeker? Die zielige mensen toch.
Groetjes,
Katya
