Het kost zo ontzettend veel moeite om deze discussie te voeren, dat ik niet tot zelden mee doe. Ik kan allerlei rapporten lezen en aanvoeren als argument, met o.a. het KNMI als bron. Maar als jij of anderen de intentie toeschrijft dat "ze" ons voorliegen, dan heeft het niets meer met de inhoud te maken, maar gaat het over wantrouwen. Tegelijk kan iedereen makkelijk schrijven dat "ze" het niet goed voorhebben met de waarheid, of zeggen dat een artikel vermoeiend is, wat alleen maar twijfel veroorzaakt, waarna de inhoud wordt overgeslagen. Het is ontzettend makkelijk om die oneliners onder een artikel te zetten en het kost veel meer energie om daar weer iets in te weerleggen wat onderbouwd is. Ik zie dat in meerdere maatschappelijke debatten hetzelfde gebeurt waarin het altijd lijkt te gaan om wantrouwen, omdat de boodschapper (overheid) niet vertrouwd wordt. Het bewijst mogelijk het mechanisme waar de schrijver van bovenstaand artikel zich tegen verzet, een vorm van ontkenning door een ander narratief te volgen wat minder moeite kost?
Marktwerking gaat nooit het klimaatprobleem oplossen en er zou een stevig en stabiel beleid moeten worden gevoerd om bedrijven tot duurzaamheid te dwingen, zodat consumenten oprechte alternatieven krijgen waarmee ze kunnen verduurzamen.
Quote selectie