Het is buiten nu 13,9°C. Dat zegt mijns inziens evenveel als de uitspraak 'we zitten aan het einde van een ijstijd', een uitspraak die overigens niet geheel correct is. De laatste ijstijd eindigde circa 10.000 jaar geleden en we zitten nu in feite in een interglaciaal, onderweg naar een nieuwe ijstijd. Deze zou normaliter ergens over 40.000 jaar moeten beginnen. Mocht je doelen op de kleine ijstijd: allereerst is er geen sprake van een 'normale' staat van onze planeet, dus er is ook geen toestand waar de aarde naar kan terugkeren vanuit warme of koude perioden. Wil je temperatuurveranderingen kunnen verklaren, dan moet je de mogelijke oorzaken van veranderingen kennen. Veranderingen in de activiteit van de zon, de stand van de aarde t.o.v. de zon en de baan van de aarde rond de zon, zijn een tweetal bekende natuurlijke factoren die zorgen voor het regelmatig terugkomen van ijstijden en temperatuurveranderingen op een schaal van enkele honderden jaren. De kleine ijstijd is zo het gevolg van een periode van relatief lage zonneactiviteit en de grote ijstijden zijn weer het gevolg van de genoemde astronomische oscillaties. De afgelopen 150 jaar is de planeet echter in versneld tempo aan het opwarmen en deze opwarming kan niet aantoonbaar gekoppeld worden aan een verhoogde zonneactiviteit of aan astronomische oscillaties (deze zijn sowieso van véél langere tijdschaal, namelijk tienduizenden tot honderdduizenden jaren). De oorzaak ligt in de sterk toegenomen uitstoot van gassen als koolstofdioxide, methaan en lachgas, die voor een versterkt broeikaseffect zorgen. De temperatuur op aarde stijgt als gevolg van het natuurlijke principe van thermisch evenwicht: de hoeveelheid uitgaande energie moet gelijk zijn aan de hoeveelheid ingaande energie, het eerste is toegenomen als gevolg van het broeikaseffect en dus moet het laatste toenemen om het eerste te compenseren. Dit gebeurt o.a. door een toename in oppervlaktetemperatuur.
Gr. Ben
Gr. Ben
