De cijfers in de tabel van Carlo kloppen wel, met de kanttekening daar voor waterdamp waarschijnlijk ook de bijdrage van wolken in rekening worden genomen.
[edit] De cijfers zijn ws sterk verouderd [/edit]
Dankzij broeikasgassen is het op aarde gemiddeld 33 graden warmer dan zonder die gassen (en wolken?). De bijdrage van natuurlijk CO2 bedraagt 3,5% x 33°C = 1,15°C
Wanneer het CO2-gehalte verdubbelt komt er nog eens een vergelijkbare opwarming bij, geheel in lijn met wat het IPCC hierover schrijft.
In werkelijkheid ligt het gecompliceerder omdat de absorptiebanden van verschillende broeikasgassen elkaar overlappen en er verzadiging optreedt. Dankzij die verzadiging is de temperatuurstijging bij iedere verdubbeling (ongeveer) gelijk. Het maakt weinig uit of de CO2-concentraties stijgen van 200 naar 400 ppm of van 500 naar 1000 ppm.
Als er geen broeikasgassen in de atmosfeer zouden zijn, en alle andere factoren (zoals de weerkaatsing van zonlicht) hetzelfde zouden blijven, dan zou het gemiddeld op aarde 33 graden Celsius kouder zijn. Waterdamp neemt bijna twee derde van het natuurlijke broeikaseffect voor zijn rekening en is daarmee het belangrijkste broeikasgas. CO2 heeft een aandeel van ongeveer 7 graden Celsius.
Dit klopt dus niet want het impliceert dat de temperatuur op aarde bij 2XCO2 met ca 7 graden zou stijgen.
Het broeikaseffect van gassen die infraroodstraling absorberen wordt sterker wanneer ze zich in atmosferische lagen bevinden die veel koeler zijn dan het aardoppervlak. De temperatuur in de troposfeer (gemiddeld de onderste 13 kilometer in de atmosfeer) neemt af met de hoogte. Het goed gemengde CO2 bevindt zich dus in grotere hoeveelheden dan waterdamp op hoogtes waar het koeler is.
Juist. Het broeikaseffect van CO2 en CH4 neemt met de hoogte toe.
Temperatuur bepaalt waterdampgehalte atmosfeer
Water is in overvloed beschikbaar. Ongeveer 70% van het aardoppervlak bestaat uit oceanen, zeeën en meren. Hieruit verdampt water en hogerop in de troposfeer condenseert een deel van deze waterdamp tot wolkendruppeltjes. Op den duur komt dit water weer als neerslag op aarde terecht. Gemiddeld over de aardbol is dit 1 meter neerslag per jaar. De hoeveelheid water die lucht maximaal kan bevatten neemt ongeveer 7% toe als de temperatuur 1 graad stijgt. In de metingen zien we een nagenoeg constante relatieve vochtigheid van circa 77% boven grote wateroppervlakten (=de hoeveelheid waterdamp in de lucht ten opzichte van de maximale hoeveelheid). De hoeveelheid waterdamp in het klimaatsysteem wordt daarmee vooral gestuurd door de temperatuur: een hogere temperatuur geeft een hoger gemiddeld waterdampgehalte in de atmosfeer door de genoemde temperatuurafhankelijkheid van de waterdampspanning (ook wel bekend als de wet van Clausius-Clapeyron).
Ook dit is niet geheel juist. Uit onderstaand artikel, gepost door Henk, blijkt dat de temperatuur van de tropische convectie het waterdampfeedback bepaald en niet zozeer de RV boven de grote wateroppervlakten.
groeten Victor
Quote selectie