Een interessant idee Cees. Ik las het artikel gisteren bij de NOS. Ik begon ook gelijk te rekenen.
1. Een pomp die 1000 m³ per uur oppompt kan in een jaar ongeveer 10 miljoen m³ water verplaatsen. Je zou er dus 1000 nodig hebben als ze het hele jaar in gebruik zijn. Maar ik denk dat je voor enig effect eerder een meter ijs nodig heb dan 1 cm en dan kom je op 100000 pompen. Dat is logistiek moeilijk haalbaar en zou qua kostenplaatje richting de tientallen miljarden gaan denk ik. Dan hebben we het nog niet over de CO2 uitstoot die hiermee gepaard gaat. Als elke pomp 100 ton CO2 per jaar uitstoot dan kom je op 10 megaton CO2 per jaar. Dat is 10% van de jaarlijkse CO2 uitstoot van Nederland.
Voor een kleine gletsjer lijkt me dit dan wel weer interessant. Bij een oppervlakte van 10 km² en een jaarlijks dikteverlies van 1 meter zou één zo'n pomp voldoende moeten zijn om het massaverlies te compenseren. Dit is natuurlijk wel symptoombestrijding. De oorzaak van de afsmelt wordt niet aangepakt. Daarnaast moet het water ook enkele kilometers naar boven worden gepompt in plaats van slechts enkele meters.
2. Ik denk dat de warmte die vrijkomt bij bevriezing vrij snel afgevoerd wordt door uitstraling naar de ruimte. Daarnaast zou deze warmte ook bij natuurlijke aangroei vrijkomen. En bij afsmelt wordt deze warmte juist weer onttrokken aan de omgeving. Bovendien kan er op dit extra zeeijs sneeuw blijven liggen (met meer reflectie + uitstraling) terwijl dat op vloeibaar water uiteraard niet kan.
3. Die vermindert uiteraard. Maar aangroei aan de bovenzijde zou veel sneller moeten gaan aangezien de lucht een stuk kouder is dan het water.
4. Dat is een heel interessante vraag. De pomp zuigt water aan onder het ijs. Is dit toestromende water juist warmer of kouder dan het water dat er in de beginsituatie aanwezig is?