Weerwoord | Re : Climategate

Die bewering strookt niet met deze meetgegevens

Volgens mij wel. Getoond worden perioden van tienduizenden jaren. De resolutie van de gegevens is op zijn minst al tientallen jaren. Het temperatuurverschil tussen piek en dal is 8-9 graden, waarbij de tijd tussen piek en dal (daar gaat het om) zo'n 259-1.000 jaar bedraagt (volgens de originele gegevens). De historische gegevens wijzen erop dat het waarschijnlijk is dat de huidige stijging in een temporele context van 10.000 tot 50.000 jaar uniek is.

Maar uiteindelijk is het natuurlijk volkomen irrelevant of het vroeger warmer is geweest dan nu, of dat de temperatuur vroeger wel eens sneller is gestegen in hetzelfde tijdsbestek als nu. Als er iets is wat we uit de historie kunnen leren, is het echter wat de rampzalige gevolgen kunnen zijn van een temperatuurstijging van 3-4°C in een periode van 100 jaar. Toen ging namelijk 'gewoon' driekwart van het ecologisch systeem op de schop bij zo'n stijging: massa-extinctie, grote geologische veranderingen, enzovoorts. Natuurlijk overleeft de planeet het wel, maar geldt dat evenzo voor veel van hetgeen erop leeft? De historie zitten barstensvol met hardhandige 'reboots' op onze planeet dankzij abrupte klimaatverandering. En abrupt en significant, dat kunnen we de huidige opwarming toch zeker wel noemen.

Alleen over het holoceen bezien (wat op geologisch gebied al discutabel kort is) is de absolute variatie en de variatiesnelheid vele malen groter geweest dan waar de AGW-discussie over gaat. Een toename van 4 graden per 100 jaar past makkelijk binnen de natuurlijke variatie van de afgelopen 10000 jaar.

Daar is geen bewijs voor. De grafieken die je toont heb ik grote twijfels bij, omdat zij dingen weergeven die niet meetbaar zijn: temperatuurvariaties op een schaal van 10 jaar of korter zijn voor zover terug simpelweg niet te extraheren uit boomringen, bodemsedimenten en ijskernen. De tijdresolutie van monsters uit ijskernen, veruit de meest gedetailleerde soort paleoklimatologische aanwijzers die we kennen, is voor 5.000 jaar geleden al in de orde van 20 jaar. Wil je een betrouwbare schatting van temperatuurverandering per 100 jaar krijgen, moet je een tijdresolutie hebben die enkele orden fijner daarvan is (anders is de foutmarge vele malen groter dan de gevonden verandering voor die tijdschaal). Voor een goede schatting van variaties per 100 jaar zal je dus zeker een originele tijdresolutie van 10-20 jaar moeten hebben. Dat is nog haalbaar voor de eerste 1.000-1.500 jaar, daarna niet meer.

Interessant heb je hier ook praktische voorbeelden van? Ik was namelijk altijd in de veronderstelling dat meer CO2 meer groei betekent, vandaar dat alle kassen gepoogd op 1000+ ppm CO2 gehouden te worden. Of betreft het hier gewassen die daarop veredeld zijn? En waar ligt dat omslagpunt?

Het gaat niet alleen om CO2

. Planten hebben meer dan alleen koolstofdioxide nodig en het proces dat erbij een rol speelt werkt twee kanten op. Fotosynthese werkt door de combinatie van koolstofdioxide en water (CO2 + H2O), wat samen met energie van zonlicht en enzymen leidt tot honderden reacties, uiteindelijk resulterend in koolhydraten en zuurstof. Dit proces werkt echter twee kanten op, planten stoten dus ook koolstofdioxide uit, en dit hangt af van de temperatuur. Bij hogere temperaturen neemt het aantal tegengestelde reacties toe (zie hier) De temperatuur hoeft maar weinig op te lopen voordat de balans omslaat, momenteel vinden we die temperaturen nog vooral in de tropen maar de grens ligt ergens bij 30 graden. Planten kunnen zich wel weer aanpassen middels C4-fotosynthese, maar dat kost weer tijd. Het gaat dus om de uitbreiding van het gebied met frequente Tx boven de 30°C in het groeiseizoen. Volgens de prognoses van het IPCC schuift die zone op het noordelijk halfrond zo'n 5-10° naar het noorden op. Daarmee krijgen dus zeer omvangrijke landbouwgebieden in Europa en Noord-Amerika met deze kwestie te maken.

Het is zeker zo dat planten door de opwarming van het klimaat voor enige tijd meer zullen gaan groeien, maar als de opwarming doorgaat en de balans negatief gaat doorslaan dragen die planten alleen maar bij aan de uitstoot van koolstofdioxide (en de planten sterven waarschijnlijk, weer een ander probleem). Het lijkt er ook op dat door de opwarming er meer stikstof in de bodem komt waardoor planten eveneens slechter groeien, zie hier (alweer uit 2002). Daarnaast is de toenemende concentratie ozon op zeeniveau ook nadelig voor de plantengroei.

Overigens denk ik dat het tekort aan goedkope energie de komende decennia meer afname van voedselproductie gaat bewerkstelligen dan een beetje meer droogte hier en daar zou kunnen bereiken, maar dat wederom terzijde.

We praten niet over 'een beetje' droogte, je praat dan over minder dan 50 mm neerslag waar vroeger 600 mm viel in een jaar. Dat soort verschillen. Niet alleen is sprake van vergroting van extremen, maar ook van verplaatsing van neerslagzones.

Gr. Ben