Omdat Willem (indirect, door de doelstelling van de klimaatgek te citeren) inhoudelijk reageerde, kom ik nog één keer terug.
Op de site van "De klimaatgek" staat bij doelstelling:
De vraag is dan ook gerechtvaardigd of je aan een twijfelachtige hypothese (toename CO2 veroorzaakt flinke opwarming) verregaande beleidsmatige conclusies moet verbinden, zoals dat nu gebeurt.
Dit is een onduidelijk en onjuiste voorstelling van zaken. Er is geen hypothese dat "CO2 een flinke opwarming veroorzaakt". Wat is trouwens "flink". Er is de zekerheid dat CO2 de stralingsbalans van onze atmosfeer in beduidende mate beïnvloedt; daar wordt al meer dan een eeuw aan gerekend. Daarbij is er op basis van de huidige modellen de grote waarschijnlijkheid van een stijging van 1,5 tot 6 graden bij CO2-verdubbeling. Als dat flink heet, is dat geen hypothese maar uitkomst van berekeningen. Dames en heren, wel even precies en logisch formuleren, anders zitten we meteen al in een onontwarbare knoop!
Toename van CO2 veroorzaakt opwarming. Dat staat vast. Wie dat wil ontkennen betwijfelt de in de 19-de eeuw gevonden, en bewezen natuurwetten. Daar is de klimaatwetenschap, na enkele decennia werken aan de ingewikkeldheid van het proces van stralingstransport, inmiddels van overtuigd. Nogmaals, geen hypothese maar wetenschappelijke uitwerking van de stralingswetten in de atmosfeer.
1. Er is de wetenschap dat CO2 een broeikasgas is.
Vermoeden, een hypothese, van een substantiele temperatuurstijging bij verdubbeling van het CO2-gehalte in de atmosfeer was er aan het eind van de 19-e eeuw (Arrhenius). We zijn nu meer dan 100 jaar verder. Het idee dat onze CO2-uitstoot substantieel invloed op ons klimaat kon hebben, werd lang door klimatologen verworpen: men kon zich dat eenvoudig niet voorstellen en meende dat Arrhenius een onjuist experiment had uitgevoerd. Angstrom meende het idee van Arrhenius te hebben afgeserveerd. Het laboratoriumexperiment van Arrhenius was onvolledig en gaf volgens Arrhenius' berekeningen aan, dat de aarde 5 tot 6 graden zou opwarmen bij verdubbeling van het CO2-gehalte.
In de jaren 30 wordt het idee weer opgepakt door Hulbert (1931) en Callender (1938). Nu met een lagenmodel, waarin de verschillende lagen elkaar door straling beïnvloeden. Zij komen respectievelijk tot 2 graden en 4 graden bij verdubbeling van de CO2-concentratie.
Tot hier toe waren allen vooral gebiologeerd door de ijstijden (niet de opwarming als serieus probleem) en poogden zo een verklaring te vinden. Later bleek, dat oorzaken van ijstijden ergens anders gezocht moeten worden. Nu treedt, misschien ook door deze historie, het misverstand op dat de nieuwe theorieën over ijstijden de broeikaswerking van CO2 tegenspreken. Dat dit niet zo is, is logischerwijze vanzelfsprekend.
Als in de jaren 50 de computer zijn intrede doet, begint verder onderzoek op gang te komen. Nu met de gedachte dat we in de toekomst met een serieus fenomeen te maken krijgen.
Via schattingen van 2 graden (Manabe en Westerwald 1967) en 1,5 tot 4,5 graden (Charney panel,1979) naar op dit moment aanvaarde 1,5 tot 6 graden als interval waarbinnen die temperatuurstijging zal liggen. Alles nog steeds bij verdubbeling van de CO2-concentratie in de atmosfeer.
2. Bij alle wetenschappers is het broeikaseffect van CO2 uitgangspunt. Natuurlijk, want dit effect staat op basis van proper gebruik van natuurwetten en wiskunde. Wie dit verdacht en twijfelachtig vindt, moet het zeggen. De computermodellen nemen geleidelijk steeds meer invloeden mee die de toestand van de atmosfeer kunnen beïnvloeden. Zijn we er uit? Niet met zekerheid en de klimaatwetenschap gaat verder. Niet uitgesloten is, dat in de toekomst nieuwe inzichten, nieuwe modellen en nieuwe resultaten tevoorschijn komen. Dat er op hoofdlijnen iets zal veranderen, lijkt me buitengewoon onwaarschijnlijk, mede gezien de consistentie in de resultaten tot nu toe. Wij moeten het doen met wat nu voorhanden is en dat spreekt voor mij duidelijk taal.
3. Opvallend is, dat alle berekening sinds 1896 in dezelfde range liggen van 1,5 tot 6 graden bij CO2-verdubbeling. Zelfs de primitieve berekening van Arrhenius ligt daarbinnen. En dat alles, ik herhaal het nog een keer, op basis van de stralingswetten die al zo lang bekend en bewezen zijn. Kunnen we dit een twijfelachtige hypothese noemen?
Wie over de geschiedenis meer wil weten, moet maar eens googelen of de links volgen onder aan deze posting.
Als extraatje, bij velen wel bekend, de grafiek van CO2-metingen sinds 1958 in Mauna Loa Observatory, Hawaii.
Groet, Cees
Over Arrhenius:
http://www.globalwarmingart.com/wiki/File:Arrhenius.pdf
Geschiedenis: zie de link.
Op de site van "De klimaatgek" staat bij doelstelling:
De vraag is dan ook gerechtvaardigd of je aan een twijfelachtige hypothese (toename CO2 veroorzaakt flinke opwarming) verregaande beleidsmatige conclusies moet verbinden, zoals dat nu gebeurt.
Dit is een onduidelijk en onjuiste voorstelling van zaken. Er is geen hypothese dat "CO2 een flinke opwarming veroorzaakt". Wat is trouwens "flink". Er is de zekerheid dat CO2 de stralingsbalans van onze atmosfeer in beduidende mate beïnvloedt; daar wordt al meer dan een eeuw aan gerekend. Daarbij is er op basis van de huidige modellen de grote waarschijnlijkheid van een stijging van 1,5 tot 6 graden bij CO2-verdubbeling. Als dat flink heet, is dat geen hypothese maar uitkomst van berekeningen. Dames en heren, wel even precies en logisch formuleren, anders zitten we meteen al in een onontwarbare knoop!
Toename van CO2 veroorzaakt opwarming. Dat staat vast. Wie dat wil ontkennen betwijfelt de in de 19-de eeuw gevonden, en bewezen natuurwetten. Daar is de klimaatwetenschap, na enkele decennia werken aan de ingewikkeldheid van het proces van stralingstransport, inmiddels van overtuigd. Nogmaals, geen hypothese maar wetenschappelijke uitwerking van de stralingswetten in de atmosfeer.
1. Er is de wetenschap dat CO2 een broeikasgas is.
Vermoeden, een hypothese, van een substantiele temperatuurstijging bij verdubbeling van het CO2-gehalte in de atmosfeer was er aan het eind van de 19-e eeuw (Arrhenius). We zijn nu meer dan 100 jaar verder. Het idee dat onze CO2-uitstoot substantieel invloed op ons klimaat kon hebben, werd lang door klimatologen verworpen: men kon zich dat eenvoudig niet voorstellen en meende dat Arrhenius een onjuist experiment had uitgevoerd. Angstrom meende het idee van Arrhenius te hebben afgeserveerd. Het laboratoriumexperiment van Arrhenius was onvolledig en gaf volgens Arrhenius' berekeningen aan, dat de aarde 5 tot 6 graden zou opwarmen bij verdubbeling van het CO2-gehalte.
In de jaren 30 wordt het idee weer opgepakt door Hulbert (1931) en Callender (1938). Nu met een lagenmodel, waarin de verschillende lagen elkaar door straling beïnvloeden. Zij komen respectievelijk tot 2 graden en 4 graden bij verdubbeling van de CO2-concentratie.
Tot hier toe waren allen vooral gebiologeerd door de ijstijden (niet de opwarming als serieus probleem) en poogden zo een verklaring te vinden. Later bleek, dat oorzaken van ijstijden ergens anders gezocht moeten worden. Nu treedt, misschien ook door deze historie, het misverstand op dat de nieuwe theorieën over ijstijden de broeikaswerking van CO2 tegenspreken. Dat dit niet zo is, is logischerwijze vanzelfsprekend.
Als in de jaren 50 de computer zijn intrede doet, begint verder onderzoek op gang te komen. Nu met de gedachte dat we in de toekomst met een serieus fenomeen te maken krijgen.
Via schattingen van 2 graden (Manabe en Westerwald 1967) en 1,5 tot 4,5 graden (Charney panel,1979) naar op dit moment aanvaarde 1,5 tot 6 graden als interval waarbinnen die temperatuurstijging zal liggen. Alles nog steeds bij verdubbeling van de CO2-concentratie in de atmosfeer.
2. Bij alle wetenschappers is het broeikaseffect van CO2 uitgangspunt. Natuurlijk, want dit effect staat op basis van proper gebruik van natuurwetten en wiskunde. Wie dit verdacht en twijfelachtig vindt, moet het zeggen. De computermodellen nemen geleidelijk steeds meer invloeden mee die de toestand van de atmosfeer kunnen beïnvloeden. Zijn we er uit? Niet met zekerheid en de klimaatwetenschap gaat verder. Niet uitgesloten is, dat in de toekomst nieuwe inzichten, nieuwe modellen en nieuwe resultaten tevoorschijn komen. Dat er op hoofdlijnen iets zal veranderen, lijkt me buitengewoon onwaarschijnlijk, mede gezien de consistentie in de resultaten tot nu toe. Wij moeten het doen met wat nu voorhanden is en dat spreekt voor mij duidelijk taal.
3. Opvallend is, dat alle berekening sinds 1896 in dezelfde range liggen van 1,5 tot 6 graden bij CO2-verdubbeling. Zelfs de primitieve berekening van Arrhenius ligt daarbinnen. En dat alles, ik herhaal het nog een keer, op basis van de stralingswetten die al zo lang bekend en bewezen zijn. Kunnen we dit een twijfelachtige hypothese noemen?
Wie over de geschiedenis meer wil weten, moet maar eens googelen of de links volgen onder aan deze posting.
Als extraatje, bij velen wel bekend, de grafiek van CO2-metingen sinds 1958 in Mauna Loa Observatory, Hawaii.
Groet, Cees
Over Arrhenius:
http://www.globalwarmingart.com/wiki/File:Arrhenius.pdf
Geschiedenis: zie de link.
Bericht laatst bijgewerkt: 17-09-2010 19:20