Ik vind dit een excellente beschrijving van de stand van zaken in de klimaatdiscussie.
Het deed me denken aan de mogelijkheid van een analogie met de weersverwachting. Die is van onschatbare waarde omdat je er dagen tot een week mee kan plannen, en het weer beïnvloedt de meeste menselijke activiteiten in min of meerdere, tot af en toe totale mate.
Neem nu een sneeuw- of ijzelverwachting van een kantoordag van over een dag of drie. De kans dat die verwachting uitkomt kan rond 80, 90% liggen. Wat gok je, gaat ProRail extra plannen, bussen reserveren? Gemeenten en strooizout? De Elfstedentocht? De kans om het land te bemesten (omdat dit pas mag als er geen vorst in de grond zit) vs. extra opslagruimte voor de gier regelen? Om maar wat te noemen.
Of neem een verwachting voor een weekeinde mooi, zomers tot tropisch weer zo vanaf dinsdag duidelijk in de vijfdaagse. Zo'n verwachting heeft ook een goeie 80 % kans van slagen. Zou de strandhoreca alvast extra arbeidskrachten inhuren en mss nog gauw wat onderhoud en opfraaierij doen, ik noem maar wat?
Vooral aan de rechterzijde van het politieke spectrum (heel veel libertariërs inbegrepen) is de weerstand tegen AGW enorm groot. Over waarom dat is, kan ik nog altijd geen zinnige theorie opstellen, maar opvallend is het wel.
1. Voor de meeste mensen, zeker die in de stad, is van weer en klimaat weinig te merken, want men heeft relatief weinig met buitenlucht te maken. Het is voor velen nog niet gemakkelijk om de opwarming te duiden. Daarnaast wordt door velen een zachte winter en een warme, stabiele zomer geprefereerd, waardoor de voorkeur al mee zit.
Het weerbericht wordt geserveerd als een plat du jour en aldus genuttigd; men klaagt, men prijst zonnetjes en foto's van strandparasols en verzucht dat het toch maar onvoorspelbaar is allemaal. Voor al die mensen was de hyperstabiele periode van drie weken in juli 2006 in een oogwenk voorbij. Voor klimatologen in West-Europa was het één van de meest dramatische maanden 'aller tijden', zoals de afgelopen zomer die was voor Europees Rusland. Dat soort dingen maakt al je klimaatstatistieken waardeloos.
2. Velen denken dat de mens domweg te nietig is om zoiets kolossaals als atmosfeer en klimaat te kunnen beïnvloeden. Ik ben hierbij weleens religieuze sentimenten tegengekomen, van de vorm 'Moeder Natuur' bijvoorbeeld.
Ik probeer het weleens met de vergelijking: stel dat de lucht de dichtheid van water had - dan was het een laagje van tien meter dik overheen de aarde; de zeeën zouden de planeet daarentegen bijna drie kilometer dik bedekken. Als je gelooft dat je de oceaan kan vervuilen, dan is het absurd om niet te geloven dat je de atmosfeer kan vervuilen.
3. Velen denken dat het klimaat veel te groot en ingewikkeld is om überhaupt te kunnen begrijpen, laat staan modelleren (een model is altijd een neerslag van 'begrip'). Vanuit dit geloof worden vergissingen die (weer- of) klimaatmodellen maken uitvergroot.
4. Het lijkt erop dat bijv. leden van de olie-industrie al die onwetenden of onwillenden voert.
Quote selectie