[...]
Zie ook reactie hierboven.
Als er eenmaal een gesloten ijslaag ligt groeien de ijskristallen naar onderen uit. Tussen de ijskristallen zijn de bindingen tussen de watermoleculen minder stevig doordat ze niet de ideale afstand hebben, of door ingesloten verontreinigingen. Als het ijs gaat smelten laten deze bindingen als eerste los. Je gaat dan de afzonderlijke kristallen zien. Dat geeft het ijs een vezelige structuur met verticale kristallen.
Je verklaart nog steeds niet hoe die bindingen kunnen loslaten. Door geleiding en convectie aan de lucht kan het ijs alleen aan de buitenkant warmte opnemen. Ergo: er moet straling aan te pas komen om het ijs van binnen aan te tasten.
Niemand is nog op deze oorzaak ingegaan.
Groet,
Ces
Quote selectie