Het is een bekend verschijnsel.
De bindingen tussen de ijskristallen onderling zijn minder sterk dan de interne bindingen in de kristallen. Dat komt door onregelmatigheden en kleine verontreinigingen. De kristallen laten daardoor van elkaar los. Smeltend ijs krijgt een struktuur als van gebroken veiligheidsglas, met vezelige verticale kristallen. Het wordt plastischer en krijgt minder draagkracht.
Zie ook mijn andere post. Bij smelten, dat aan de buitenkant gebeurt door geleiding en convectie, kan alleen de buitenkant smelten. Dit wordt veroorzaakt doordat de temperatuur aan het oppervlak 0 graden blijft en in het ijs ook; er is dus geen warmtestroom naar binnen.
Het moet dus de straling zijn die het losalten/smelten binnenin veroorzaakt.
Het is in mijn optiek een omkering van hetzelfde effect van besproeien van fruitbomen bij nachtvorst: de vrieskou kan niet naar binnen door het ijslaagje op de bloesem; de buitenkant heeft namelijk een temperatuur van 0 graden. Warmte uit de bloesem kan dus niet afgevoerd worden als de temperatuur van 0 graden bereikt is en de bloesem bevriest dus niet.
(Wat de straling hier doet is geen punt in de discussie, misschien helpt die mee of tegen; het gaat om het effect door het 0-graden niveau)
Groet,
Cees
Quote selectie