Er zijn ook wetenschappers die beweren dat een afnemende zonne-activiteit (we zitten nu bijvoorbeeld al enige maanden in een zonnevlekkenminimum) leidt tot een toenemende kosmische straling die de aarde kan bereiken.
De hoeveelheid zonnestraling gaat elke 11 jaar op en neer. De invloed van die zonnevlekkencyclus is nihil. Het gaat om de trend door de cycli heen. Die is stabiel de laatste 40 jaar. De hoeveelheid kosmische straling is ook ongewijzigd gebleven. Dat had ik ook al gezegd op het hoofdforum (en een stuk of 10 postings in het verleden). Waarom gooi je diezelfde stelling nu hier nog een keer neer? Zoals ik óók al heb gezegd blijkt dat kosmische straling inderdaad op zeer kleine schaal en onder de juiste omstandigheden voor voldoende ionisatie kan zorgen dat er condensantienuclei ontstaan. Maar zoals dezelfde wetenschappers toegeven, die schaal is veel te klein om in 'de echte wereld' iets uit te maken.
Ik bedoel: is het denkbaar dat een verhoogde zonne-activiteit de afgelopen jaren heeft geleid tot minder kosmische straling en dus een afname van de bewolking in die regionen?
Nee. Punt.
Wijzigingen in circulatiepatronen
doen dat.
Overigens opvallend dat je nu in IPCC-kader opmerkt dat we beter kunnen spreken van klimaatverandering ipv broeikaseffect. Dat geeft dus veel steun aan de klimaatsceptici.
Dat geeft het helemaal niet. De analogie met een broeikas is simpelweg verkeerd, want de reden waarom het in een broeikas zo warm wordt is omdat in de vrije atmosfeer warmte vanaf het aardoppervlak naar de hogere luchtlagen wordt getransporteerd door convectie. Het glas in een broeikasgas laat wel zonnestraling door maar stopt de convectie. Dat is iets heel anders dan wat moleculen als CO
2 doen, die absorberen uitgaande straling vanaf het aardoppervlak en stralen dat opnieuw uit maar dan alle kanten op. Dus ook richting het aardoppervlak. Misschien is een analogie met een speciaal soort deken beter.
Gr. Ben
Quote selectie