In Introduction to Dynamic Meteorology van Holton staat 50 meter genoemd, in Global Physical Climatology 70 meter. Dit is de wereldwijd gemiddelde menglaag op jaarbasis (voor klimaatsimulaties afdoende). De klimaatmodellen komen met dieptes die meest rond de 100 meter liggen (GISS GCM Model II:
127 meter, bijvoorbeeld), waarschijnlijk iets te hoog (ze zijn dus te traag met hun berekende reactietijd in de oceanen). Voor de IPCC TAR is bij de simpele modellen een diepte van 60 meter gehanteerd (zie
hier). Ik denk dat we het erover eens kunnen zijn dat de gehanteerde 800 meter van Spencer véél te diep is. Hopelijk ben je het ook met me eens dat de gemiddelde diepte, wereldwijd bekeken, eerder rond de 75 meter ligt dan 200. Lokaal is de diepte uiteraard veel groter of kleiner. De -effectieve- menglaag op langere tijdschalen is natuurlijk veel groter, hij neemt toe met de tijd, maar aangezien we moeten uitgaan van rekenstappen van uren of dagen (Spencer's statistische model waarschijnlijk een maand) is een diepte van 75 meter heel aardig.
Nog even een leuke vergelijking: de totale hoeveelheid energie in een volume is Es = effectieve warmtecapaciteit Ceo maal effectieve temperatuur van het energiehoudende materiaal (Teo). De warmtecapaciteit van de hele atmosfeer per vierkante meter is dus:
Ca = Cp Ps/g = [1004 x 10^05] / 9.8 ~ 1,02x10^7 J K^-1 m^-2
De warmtecapaciteit van de oceaan met diepte d
w per vierkante meter is:
Co = rho
w c
w d
w ~ 10^3 x 4218 d
w J K^-1 m^-2
De warmtecapaciteit van de hele atmosfeer is gelijk aan die van 2,5 meter aan water. Met de gemiddelde menglaag van 75 meter is de warmtecapaciteit van die menglaag zo'n 30 maal die van de atmosfeer.
Gr. Ben
Quote selectie