Tijdens hoge zonneaktiviteit worden er geladen deeltjes naar de aarde geblazen die door het magnetische veld naar de polen worden getrokken en veroorzaakt daar noorderlicht. Die zonnewind onderdrukt de kosmische straling vanuit de ruimte. Onder invloed van die straling onstaan nucleï die als basis dienen voor wolkenvorming. Maar als de kosmische straling minder wordt zou er volgens de theorie ook minder bewolking onstaan. Deze omweg van zonneaktiviteit op wolkenvorming zou het sterkst moeten zijn aan de polen omdat daar de kosmische straling het sterks wordt gereduceerd tijdens een zonnestorm.
Hieronder een artikel van een website waar wolkengegevens op verschillende breedten worden afgezet tegen de zonnecyclus. In de grafiek zie je dat de variaties in wolkenbedekking inderdaad samenlopen met de zonnecyclus, het sterkst op gematigde breedten. Het verband is daarmee echter niet aangetoond volgens de onderzoekers. Verder is er een algeheel afnemende trend waar te nemen in bedekkingsgraad die zich niet alleen beperkt tot de tropen. Dit vormt dan ook een leuke aanvulling op het onderwerp van deze thread.
Of het hierdoor ook warmer wordt op aarde is nog maar de vraag. Je weet, Frank, dat wolken in de winter een verwarmende werking hebben en in de zomer verkoelend. Bij de polen zijn de winters lang en zou een afname van bewolking juist verkoelend moeten werken. Maar dat geldt alleen aan het aardoppervlak omdat het hier laaghangende bewolking betreft. De warmte die wolken 's nachts vasthouden wordt aan de bovenkant weer uitgestraald.
(Invalid img)
"Figure 1: Lower Cloud Cover (LCC) anomaly at various latitudes. The smooth curve shows a fit of the monthly mean of the daily sun spot number (SSN) with an assumed linearly falling systematic change."
Quote selectie