Om maar meteen een vorm van kritiek voor te zijn het volgende:
Er zijn mensen die klagen dat er tegenwoordig "niets meer mag". Roken ongezond en op veel plaatsen verboden, drugstolerantie neemt af, vet eten is niet goed, daar krijg je hartklachten en kanker van, auto-rijden en vliegen : we mollen het klimaat, en vlees eten mag ook al niet meer.
Men ziet dan een soort doemdenken verschijnen waarin de mens de "schuld" is van alles. Ik zou op deze plaats niet over het begrip "schuld" willen beginnen. Laten we het anders zien: verantwoordelijk handelen betekent dat je kritisch kunt zijn op je eigen handelen, individueel en collectief.
Laten we het klimaatprobleem als een grote uitdaging zien: zet er slimme mensen op om serieus nieuwe wegen te zoeken. Ga als regering serieus met onze toekomst om door prioriteiten te stellen, niet bij economische groei maar bij een acceptabele leefwereld voor onze kinderen en kleinkinderen. Bedenk als individu wat je kunt doen om onze gewoonten in een goede richting om te buigen.
In feite staat in bovenstaande alinea niets nieuws: zo werkt een samenleving die op de toekomst gericht is. Het nieuwe is de omvang van de uitdaging. Deze is mondiaal en wordt mogelijk de grootste uitdaging van de 21-ste eeuw.
Groet,
Cees
Uitstekend verwoord, Cees.
Locaal probeer ik dat in de praktijk te brengen via duurzame energieopwekking op Ameland, i.p.v nog meer boortorens op de Wadden.
De auto laten staan, een jaar overslaan qua vliegen,zoveel mogelijk eerlijk producten zoeken.
[helaas zoeken nog steeds
:s
Quote selectie
De problemen van vandaag draaien niet om de aantallen van de bevolking hier op de planeet. We moeten die discussie heel duidelijk onderscheiden, we zijn daar vaak erg verward over. Niet de aantallen veroorzaken het probleem maar de manier waarop we produceren en consumeren en ons organiseren op deze planeet. Het is vooral ons consumptieniveau- de manier waarop de bevolking in het rijke deel van de wereld leeft- dat de planeet schade toebrengt.