[...]
Ik ben het uiteraard eens met de vaststelling dat de productie van vlees in verhouding veel meer energie vreet dan de productie van plantaardige proteinen. Dat alleen al maakt dat deze productiewijze meer bijdraagt tot het broeikaseffect dan de productie van plantaardige eiwitten.
Maar een bijdragend effect op het broeikaseffect door de "scheten" en "boeren" van herkauwers, dat is volgens mij je reinste flauwe kul. Deze door herkauwers geproduceerde broeikasgassen zijn immers het resultaat van het verwerken van plantaardig koolstof in de korte cyclus: ze halen hun voedsel uit koolstof die in planten is opgeslagen en dus zou de spijsvertering van herkauwers in principe neutraal moeten zijn. Misschien zit er een marginaal effect in doordat methaan een krachtiger broeikasgas is dan CO2, maar ik heb ooit gelezen dat de verhouding in geproduceerd methaan door koeien min of meer in verhouding staat tot de hoeveelheid koolstof die in hun voedsel is opgeslagen.
Het gaat o.a om de meerwaarde aan broeikasgassen die door de vleesproductie wordt veroorzaakt, incl wat er o.a in Zuid Amelrika gebeurt.
Die schakel ertussenuit halen en je hebt miljarden kilo's meer voedsel op aarde over, waar we dan met z'n 6 miljarden [en straks als iedereen het goed heeft en geboortebeperking kan veroorloven] meer dan genoeg aan hebben.
Dit is toch simpel te begrijpen, of niet?
Het is wel even goed lezen wat Cees schrijft:
Om maar meteen een vorm van kritiek voor te zijn het volgende:
Er zijn mensen die klagen dat er tegenwoordig "niets meer mag". Roken ongezond en op veel plaatsen verboden, drugstolerantie neemt af, vet eten is niet goed, daar krijg je hartklachten en kanker van, auto-rijden en vliegen : we mollen het klimaat, en vlees eten mag ook al niet meer.
Men ziet dan een soort doemdenken verschijnen waarin de mens de "schuld" is van alles. Ik zou op deze plaats niet over het begrip "schuld" willen beginnen. Laten we het anders zien: verantwoordelijk handelen betekent dat je kritisch kunt zijn op je eigen handelen, individueel en collectief.
Laten we het klimaatprobleem als een grote uitdaging zien: zet er slimme mensen op om serieus nieuwe wegen te zoeken. Ga als regering serieus met onze toekomst om door prioriteiten te stellen, niet bij economische groei maar bij een acceptabele leefwereld voor onze kinderen en kleinkinderen. Bedenk als individu wat je kunt doen om onze gewoonten in een goede richting om te buigen.
In feite staat in bovenstaande alinea niets nieuws: zo werkt een samenleving die op de toekomst gericht is.
Het nieuwe is de omvang van de uitdaging. Deze is mondiaal en wordt mogelijk de grootste uitdaging van de 21-ste eeuw.
Groet,
Cees
Quote selectie