Beste Frank,
Natuurlijk kent de aarde over een tijdschaal van miljoenen jaren geen ‘subtiel evenwicht’. Maar over honderden tot duizenden wel! Dergelijke uitspraken zijn hoe dan ook betrekkelijk, want een -absoluut- evenwicht is er nooit en zal er ook nooit komen. Dat er warme tijden zijn geweest in het verleden, zelfs amper duizend jaar geleden, is een gegeven dat geen (paleo)klimatoloog ontkent. Maar dat is niet gelijk zo relevant. Ten eerste gaat het niet om warm of koud maar om verandering: het warmer of kouder worden. Ten tweede gaat het om het tempo waarin verandering optreedt, waarin het warmer of kouder wordt. Ten derde gaat het om de oorzaak daarvan, natuurlijk of geholpen door menselijke activiteiten.
We weten een heleboel dingen nog niet. Dat erkent het IPCC volmondig. Er zijn overal onzekerheden en onbekenden. Daardoor kan al snel het beeld ontstaan dat we eigenlijk té weinig weten, dat de klimatologie nog in de kinderschoenen staat. Daarbij ga je wel voorbij aan de gradaties in onzekerheden die zijn aangebracht. Zo betekent ‘unlikely’ een kans van 10 tot 33% dat iets waar is, ‘very unlikely’ is 5 tot 10%. Ook ga je voorbij aan de wezenlijke inhoud, namelijk hoe die onzekerheden zich verhouden tot het totaalbeeld. Er zijn invloedsfactoren waar we nog vrij weinig van afweten, vanuit fysisch oogpunt, maar waarvan we wel kunnen vaststellen dat die onmogelijk een grote invloed kunnen hebben op ons klimaat. Dat betekent niet dat je die factoren negeert, maar wel dat je al op een zekere waarde schat. Dat rondom die waarde bepaalde marges zitten is een gegeven, daar werkt men aan, dat is onderdeel van het wetenschappelijke proces, maar ook met die marges erbij kan je best uitspraken doen!
De laatste veertig jaar kende geen toenemende zonneactiviteit terwijl de opwarming -tot op de dag van vandaag- wel is doorgegaan. In West-Europa zelfs in een tempo dat boven het wereldwijde gemiddelde ligt, waar de recordwarme herfst van 2006 bijvoorbeeld een illustratie van is. Er is overtuigend fysisch bewijs dat die opwarming grotendeels komt door het menselijk toevoegen van absorberende gassen in de atmosfeer, bijvoorbeeld door te kijken naar verhoudingen tussen koolstofisotopen. Voor een fysisch verband tussen kosmische straling en wolkenvorming, doordat de stralingsdeeltjes dienen als condensatienuclei, is weliswaar theoretisch en laboratorisch bewijs geleverd door astrofysici, maar 'daar buiten' is het zeer onwaarschijnlijk dat het voor extra wolkenvorming zorgt. Dat stellen diezelfde astrofysici in samenspraak met klimatologen. Daarnaast is de hoeveelheid kosmische straling juist licht toegenomen de laatste dertig jaar, waardoor de temperatuur dus had moeten dalen. Dat is zeker niet gebeurd. Daarmee is in ieder geval aangetoond dat kosmische straling niet de belangrijkste oorzaak van de huidige opwarming kan zijn. Wie verder serieus oppert dat astronomen door klimatologen worden genegeerd liegt dat ‘ie barst, het aantal gezamenlijk geschreven artikelen loopt alleen al in de tientallen.
Verder kan ik er niet goed bij hoe iemand die koolzuurgas in een blikje mineraalwater met de atmosfeer vergelijkt ook maar enigszins serieus te nemen is over klimaat. Zo’n simplistische benadering is volstrekt waardeloos. Zo ben ik zelf ook geen liefhebber meer van de analogie van een broeikas om de werking van CO2 in onze atmosfeer uit te leggen, die is even fout en simplistisch. De reden waarom ik even kort door de bocht was, komt omdat er weer dingen de revue passeren die al vijftien jaar lang aangedragen zijn en behandeld zijn! Toch blijven ze terugkomen. Hoe kan dat toch? Je ziet vooral veel dat mensen die zich niet genoeg of totaal niet verdiept hebben, lukraak overal fragmentarische feitjes of achterhaald onderzoek blijven overnemen. Materiaal dat geregeld wordt aangeleverd door mensen met een academische titel maar waarvan je mag aannemen dat zij wel de laatste zullen zijn die het naadje van de kous weten van klimaat.
Het werkelijke scepticisme is wat deze klimaatdwarsliggers volstrekt onbekend is. Wat dat voor hen precies inhoudt ga ik hier niet op, wel wat dat betekent voor niet-experts zoals de meesten op deze wereld. De oervader van het echte wetenschappelijke sceptisch denken, Bertrand Russell, verwoordde het in 1928 zo:
Groeten, Ben
(die echt hoopt dat hij niet ook nog zijn klimaatpresentatie hier moet gaan geven)
- IPCC AR4, Working Group 1: The Physical Science Basis, http://www.ipcc.ch/ipccreports/ar4-wg1.htm (de ‘bijbel’)
- http://www.sej.org/resource/IPCC_terminology.htm (de onzekerheidsterminologie van het IPCC)
- http://tamino.wordpress.com/2007/10/21/how-to-fool-yourself/ (kosmische straling)
- http://tamino.wordpress.com/2007/10/23/how-to-fool-other-people/ (CO2 volgt temperatuur én andersom)
- http://tamino.wordpress.com/2007/09/21/cheaper-by-the-decade (de opwarming van het laatste decennium)
- Harvey, D., 2000. Global warming: the hard science. Prentice Hall, Harlow, 336 pp. (een andere ‘bijbel’)
- http://www.realclimate.org/index.php/archives/2005/12/how-to-be-a-real-sceptic (de quote van Russell, over constructief scepticisme m.b.t. klimaatverandering)
- http://scienceblogs.com/stoat/Myth-1970-Global-Cooling-BAMS-2008.pdf (de mythe van een consensus in de jaren ‘70 over aanstaande mondiale afkoeling)
Natuurlijk kent de aarde over een tijdschaal van miljoenen jaren geen ‘subtiel evenwicht’. Maar over honderden tot duizenden wel! Dergelijke uitspraken zijn hoe dan ook betrekkelijk, want een -absoluut- evenwicht is er nooit en zal er ook nooit komen. Dat er warme tijden zijn geweest in het verleden, zelfs amper duizend jaar geleden, is een gegeven dat geen (paleo)klimatoloog ontkent. Maar dat is niet gelijk zo relevant. Ten eerste gaat het niet om warm of koud maar om verandering: het warmer of kouder worden. Ten tweede gaat het om het tempo waarin verandering optreedt, waarin het warmer of kouder wordt. Ten derde gaat het om de oorzaak daarvan, natuurlijk of geholpen door menselijke activiteiten.
We weten een heleboel dingen nog niet. Dat erkent het IPCC volmondig. Er zijn overal onzekerheden en onbekenden. Daardoor kan al snel het beeld ontstaan dat we eigenlijk té weinig weten, dat de klimatologie nog in de kinderschoenen staat. Daarbij ga je wel voorbij aan de gradaties in onzekerheden die zijn aangebracht. Zo betekent ‘unlikely’ een kans van 10 tot 33% dat iets waar is, ‘very unlikely’ is 5 tot 10%. Ook ga je voorbij aan de wezenlijke inhoud, namelijk hoe die onzekerheden zich verhouden tot het totaalbeeld. Er zijn invloedsfactoren waar we nog vrij weinig van afweten, vanuit fysisch oogpunt, maar waarvan we wel kunnen vaststellen dat die onmogelijk een grote invloed kunnen hebben op ons klimaat. Dat betekent niet dat je die factoren negeert, maar wel dat je al op een zekere waarde schat. Dat rondom die waarde bepaalde marges zitten is een gegeven, daar werkt men aan, dat is onderdeel van het wetenschappelijke proces, maar ook met die marges erbij kan je best uitspraken doen!
De laatste veertig jaar kende geen toenemende zonneactiviteit terwijl de opwarming -tot op de dag van vandaag- wel is doorgegaan. In West-Europa zelfs in een tempo dat boven het wereldwijde gemiddelde ligt, waar de recordwarme herfst van 2006 bijvoorbeeld een illustratie van is. Er is overtuigend fysisch bewijs dat die opwarming grotendeels komt door het menselijk toevoegen van absorberende gassen in de atmosfeer, bijvoorbeeld door te kijken naar verhoudingen tussen koolstofisotopen. Voor een fysisch verband tussen kosmische straling en wolkenvorming, doordat de stralingsdeeltjes dienen als condensatienuclei, is weliswaar theoretisch en laboratorisch bewijs geleverd door astrofysici, maar 'daar buiten' is het zeer onwaarschijnlijk dat het voor extra wolkenvorming zorgt. Dat stellen diezelfde astrofysici in samenspraak met klimatologen. Daarnaast is de hoeveelheid kosmische straling juist licht toegenomen de laatste dertig jaar, waardoor de temperatuur dus had moeten dalen. Dat is zeker niet gebeurd. Daarmee is in ieder geval aangetoond dat kosmische straling niet de belangrijkste oorzaak van de huidige opwarming kan zijn. Wie verder serieus oppert dat astronomen door klimatologen worden genegeerd liegt dat ‘ie barst, het aantal gezamenlijk geschreven artikelen loopt alleen al in de tientallen.
Verder kan ik er niet goed bij hoe iemand die koolzuurgas in een blikje mineraalwater met de atmosfeer vergelijkt ook maar enigszins serieus te nemen is over klimaat. Zo’n simplistische benadering is volstrekt waardeloos. Zo ben ik zelf ook geen liefhebber meer van de analogie van een broeikas om de werking van CO2 in onze atmosfeer uit te leggen, die is even fout en simplistisch. De reden waarom ik even kort door de bocht was, komt omdat er weer dingen de revue passeren die al vijftien jaar lang aangedragen zijn en behandeld zijn! Toch blijven ze terugkomen. Hoe kan dat toch? Je ziet vooral veel dat mensen die zich niet genoeg of totaal niet verdiept hebben, lukraak overal fragmentarische feitjes of achterhaald onderzoek blijven overnemen. Materiaal dat geregeld wordt aangeleverd door mensen met een academische titel maar waarvan je mag aannemen dat zij wel de laatste zullen zijn die het naadje van de kous weten van klimaat.
Het werkelijke scepticisme is wat deze klimaatdwarsliggers volstrekt onbekend is. Wat dat voor hen precies inhoudt ga ik hier niet op, wel wat dat betekent voor niet-experts zoals de meesten op deze wereld. De oervader van het echte wetenschappelijke sceptisch denken, Bertrand Russell, verwoordde het in 1928 zo:
,,Er zijn kwesties waarin degenen die er onderzoek naar gedaan hebben het met elkaar eens waren. Er zijn andere kwesties waarin de experts het oneens zijn. Zelfs wanneer de experts het volledig met elkaar eens zijn, kunnen zij het nog altijd mis hebben. Desalniettemin moet de mening van experts, zeker wanneer deze unaniem is, onder niet-experts worden geaccepteerd als zijnde meer geloofwaardig waar te zijn dan de tegenovergestelde mening. Het scepticisme dat ik aanhang omvat enkel dit: (1) dat wanneer alle experts het eens zijn, de tegenovergestelde mening nooit als zeker kan worden verondersteld; (2) dat wanneer zij het oneens zijn, geen enkele mening door een niet-expert als zeker kan worden verondersteld; en (3) dat wanneer allen stellen dat er geen gronden zijn waarop een positieve mening kan bestaan, de doodgewone man het beste zich kan onthouden van zijn mening.’’De realiteit momenteel is dat het heel moeilijk blijkt te zijn voor niet-experts om de huidige wetenschappelijke consensus te accepteren. In de plaats van meten zij zich een zelfautoritaire houding aan waarvan ik niet weet of deze nu vooral egoïstisch, meelijwekkend naïef of buitengewoon stompzinnig is. Maar zelfs als die houding wordt ontmaskert als totaal ongefundeerd, blijft men stoïcijns en wordt vervolgens het bestaan van een consensus vurig betwist. Of het IPCC is een politiek orgaan dat als doel heeft om ‘hysterie’ over het klimaat te veroorzaken en regeringen een excuus geeft om belastingen te heffen. Ik mag dan te boek staan als een ‘’gelovige’ op klimaatgebied (hoewel ik evengoed een kritische blik heb, voor wie het verdiepingsforum volgt), over dergelijk samenzweringsdenken ben ik zeer sceptisch. Hopelijk ben je nu niet meer zo verwonderd waarom ik af en toe zo geprikkeld reageer op pertinente onzin. Tot slot wil ik hier verder geen inhoudelijke discussie meer voeren, ik wil enkel verwijzen naar de links en boeken onderaan dit topic.
Groeten, Ben
(die echt hoopt dat hij niet ook nog zijn klimaatpresentatie hier moet gaan geven)
- IPCC AR4, Working Group 1: The Physical Science Basis, http://www.ipcc.ch/ipccreports/ar4-wg1.htm (de ‘bijbel’)
- http://www.sej.org/resource/IPCC_terminology.htm (de onzekerheidsterminologie van het IPCC)
- http://tamino.wordpress.com/2007/10/21/how-to-fool-yourself/ (kosmische straling)
- http://tamino.wordpress.com/2007/10/23/how-to-fool-other-people/ (CO2 volgt temperatuur én andersom)
- http://tamino.wordpress.com/2007/09/21/cheaper-by-the-decade (de opwarming van het laatste decennium)
- Harvey, D., 2000. Global warming: the hard science. Prentice Hall, Harlow, 336 pp. (een andere ‘bijbel’)
- http://www.realclimate.org/index.php/archives/2005/12/how-to-be-a-real-sceptic (de quote van Russell, over constructief scepticisme m.b.t. klimaatverandering)
- http://scienceblogs.com/stoat/Myth-1970-Global-Cooling-BAMS-2008.pdf (de mythe van een consensus in de jaren ‘70 over aanstaande mondiale afkoeling)
Bericht laatst bijgewerkt: 19-09-2008 23:10
