maar niet op basis van de wetenschap, wel op basis van jouw invulling ervan of het overnemen van meningen van anderen, die zelf geen enkel onderzoek hebben verricht.
Praten met sceptici over klimaatverandering is net zoiets als praten met artsen die onderzoek doen naar HIV en het gevolg ervan (AIDS) en een zogenaamde scepticus/sceptici, die zonder enig zelf onderzoek twijfels heeft.
Als je de discussie aangaat, komt het er uiteindelijk op neer dat de scepticius twijfelt aan de werking van het immuunsysteem en aan jou vraagt de werking even uit te leggen en uit te leggen waar zijn redenatie dan misgaat. Doe je dit niet, ben je als onderzoeker arrogant en bewijs je tevens dat de scepticus terecht sceptisch is (in de ogen en uitingen van de scepticus zelf natuurlijk). Het probleem ligt bij de scpeticus en zijn vaak gebrekkige kennis van de zaken waar ie over praat en soms ook het volkomen negeren van inmiddels allang bewezen stellingen. De twijfel bij de scepticus vloeit in beide gevallen voort uit zijn achterdocht en is duidelijk niet gebaseerd op zijn kennis. Zijn kennis e andere inzichten laat ie ook nimmer toetsen.
Twijfelen aan de broeikastheorie staat in deze vergelijking ongeveer gelijk aan twijfelen aan de werking van het immuunsysteem. Vergezocht? Niet helemaal: er zijn nog steeds artsen die niet geloven dat HIV AIDS veroorzaakt. Misschien tijd om daar ook eens een vette discussie over te voeren? En medicatie voor deze onbewezen stelling (duur) uit het vergoedingssysteem te halen???
Quote selectie