Keurige opsomming Cees. Punt 1 en 4 hoor en lees je eigenlijk altijd wel terug op internet in reacties op nieuwsartikelen die betrekking hebben op het klimaat.
Ik snap niet zo goed dat mensen het zich persoonlijk aantrekken als er gesteld wordt dat de mens(heid) verantwoordelijk is voor de huidige absurd snelle opwarming. Alsof klimatologen die het vaststellen geen mensen zijn...of dat anderen minder verantwoordelijk zouden zijn...? Wellicht zit het hem puur en enkel in het feit dat àls iemand eenmaal verantwoordelijk is, daar ook verantwoordelijkheid voor alles dat men nog gáát doen bij hoort. En daar hebben velen geen zin in.
Ik denk dat de verhouding klimaat-sceptici en hun aanhangers erg scheef is qua intelligentie. Ik denk namelijk dat de meesten van de sceptici zich louter bezig houdt met verwarring zaaien. Daar is triest genoeg een markt voor (ik moet meteen denken aan Wilders + aanhang). En ik moet het ze nageven: ze doen dat slim. Niet dat het nu zo moeilijk is om mensen op een verkeerd been te zetten; met overtuigingskracht kun je namelijk de grootste onzin verkopen en mensen slikken het als zoete koek, maar toch. De aanhang is vooral een combinatie van de punten die je bij 2,4 en 5 voorop natuurlijk noemt.
Iedereen die namelijk de tijd en moeite neemt om te verifiëren wat klimaat-sceptici beweren komt in veel gevallen óók gewoon tot de conclusie dat hun argumentatie verdraaid of achterhaald is. Waar is dan ineens die argwanende geest gebleven die wel alom aanwezig was toen de ongemakkelijke waarheid werd voorgeschoteld denk ik dan?
[...]
Hoi Ernest,
Dat is het probleem bij sommige klimaatdiscussies: op foutieve gronden worden wetenschappelijke resultaten terzijde geschoven. Waarom? We kunnen er naar gissen.
Toch zie ik een paar mogelijkheden:
1. Pavlov-reactie op de stelling dat mensen het klimaat beïnvloeden. Voortkomend uit de onmogelijkheid om eigen verantwoordelijkheid te accepteren. Misschien ook omdat het item vertaald wordt in "schuld". Daar wil niemand aan.
2. De wens om zich op te werpen als kritisch mens door tegen de stroom in te gaan. Kritisch gaat dan worden: als de meerderheid A zegt, zeg ik -A
3. De wens van sommige wetenschappers of pseudo-wetenschappers om zich te profileren als zelfstandige kritische geest. Eigenlijk hetzelfde als 2. maar nu met een geur van wetenschappelijkheid.
4. Het complotdenken: onze regeringen zijn er slechts op uit om ons pootje te lichten. We worden op grote schaal bedrogen. Dus is het verhaal van de opwarming onwaar om dat het door de regering bevestigd en gebruikt wordt.
5. Botte onwetendheid.
Ik vind vooral punt 4 bedenkelijk omdat het in mijn visie in wezen ondemocratisch is. Het stoelt op een basaal wantrouwen tegen onze democratische instellingen en het wijst eigen verantwoordelijkheid af. Dat laatste geldt ook voor punt 1.
Zo, dat ben ik even kwijt.
Groet,
Cees
