[...]
Voornamelijk landijs. Ik denk als zeeijs opwarmt dat je al snel aan het smeltpunt zit.
Denk dat er behoorlijk wat energie de bodem in kan verdwijnen. Permafrost zit tot op honderden meters diep. Is er niet ooit permafrostlaag (ergens in Polen ofzo) gevonden die op 1700 meter diepte ligt?
Permafrost smelt ook. Die kunnen we aan het rijtje energie in aardbodem en opwarmen ijs toevoegen.
1. Ook zee-ijs heeft aan de oppervlakte een lage temperatuur, weinig verschillend van de luchttemperatuur. Dat kan dus wel -25 zijn. Door de opwarming kan het zee-ijs gemiddeld ook een hogere temperatuur hebben gekregen.
2. Ik denk dat er niet veel energie in de bodem kan verdwijnen. Maar we zitten op het punt dat we allebei iets denken zonder getallen of een goede theorie bij de hand te hebben. Ik heb er in ieder geval nooit over gehoord dat er aanzienlijke hoeveelheden warmte in de bodem verdwijnen, maar dan kan aan mij liggen.
3. Dat permafrost een paar honderd meter in de bodem zit betekent niet dat er veel energie in korte tijd getransporteerd kan worden. Zelfs de jaarlijkse gang, en dan gaat het vaal om een verschil van 40 graden of meer, gaat niet dieper dan ongeveer anderhalve meter. Dat is in Siberië een bekend gegeven: de toplaag van plm 1,5 meter smelt in de zomer en vroege herfst. Daaronder blijft het ijs intact. Daarom heet het ook permafrost. Wat smelt is relatief weinig. Een fractie van wat smelt in gletsjers en in de poolzee. In de noordpooolzee 600 km
3 per jaar.
Dat verhaal over Polen spreekt juist jouw opmerking tegen: het feit dat daar op grote diepte een permafrostlaag zou zijn gevonden duidt er op dat die processen op grotere diepte uiterst langzaam gaan. Smelten in tienduizenden jaren. Wat levert dat per jaar op?
Groet,
Cees
Quote selectie