Over die modellen, elk model dat door het IPCC gebruikt is, heeft in ieder geval twee simulaties gedaan: een van het verleden (vaak 1850-2000) en een voor de toekomst (2000-2100 tot 2300, een enkeling tot 3000). Daarbij geldt dat de simulatie over het verleden van aantoonbare kwaliteit moet zijn: de gesimuleerde veranderingen moeten in grote mate overeenkomen met de waargenomen veranderingen. Elk model dat gebruikt wordt door het IPCC heeft dus al de toets doorstaan van het afdoende nauwkeurig simuleren van de afgelopen 150 jaar.
Sommige modellen rekenen ook vanaf verder terug, vanaf het jaar 0 of 1000. Vanaf de opkomst van de eerste instrumentale metingen (rond 1700-1750) kunnen deze vrij nauwkeurig geverifieerd worden, maar daarvoor moet gebruik worden gemaakt van reconstructies. Deze worden gedaan aan de hand van boomringen, ijskernen, sedimenten, et cetera. De onzekerheidsmarges van die reconstructies zijn echter aanzienlijk, eigenlijk te groot om klimaatmodellen goed mee te toetsen. Alleen evidente fouten zouden aangewezen kunnen worden.
Gr. Ben
- Regionale klimaatprognose: update
- Resultaten van klimaatmodellen uit 1988 en 2007
Sommige modellen rekenen ook vanaf verder terug, vanaf het jaar 0 of 1000. Vanaf de opkomst van de eerste instrumentale metingen (rond 1700-1750) kunnen deze vrij nauwkeurig geverifieerd worden, maar daarvoor moet gebruik worden gemaakt van reconstructies. Deze worden gedaan aan de hand van boomringen, ijskernen, sedimenten, et cetera. De onzekerheidsmarges van die reconstructies zijn echter aanzienlijk, eigenlijk te groot om klimaatmodellen goed mee te toetsen. Alleen evidente fouten zouden aangewezen kunnen worden.
Gr. Ben
- Regionale klimaatprognose: update
- Resultaten van klimaatmodellen uit 1988 en 2007
