Tja, misschien komt het er dan gewoon op neer dat wij (Wouter en ik) opeenvolgende winters echt als onafhankelijk beschouwen en op basis daarvan wat simpele kansstatistiek toepassen. Kansstatistiek is echter inderdaad betrekkelijk, want voor fysische (ritmische) bewegingen kan je het niet echt toepassen. Bijvoorbeeld met de zonnevlekkencyclus kan je via kansstatistiek en veronderstelling van onafhankelijkheid zeggen dat de kans dat het jaar <50 zonnevlekken produceert elk jaar gelijk is. In de praktijk is dat echter niet zo, omdat er een fysisch geïnduceerde ritmische beweging in zit (zeg maar: de keuzemogelijkheden worden telkens gemanipuleerd van buitenaf). Zo'n invloed van buitenaf ontdekken in een rommelige reeks cijfers is moeilijk maar daar hebben ze wat op gevonden: het gebruik van periodogrammen en significantielimieten bepaald met simulaties zoals Monte-Carlo of bepaald uit een witte-ruisspectrum. Wat dergelijke significantielimieten in feite aangeven is hoe groot de kans is dat je een bepaald ritmisch gegeven kan uitsluiten van toeval waarbij je toeval moet opvatten als: niet met kansstatistiek benaderbaar --> invloed van buitenaf, in het geval van meteorologie een fysisch proces. Wouter heeft met de nodige Monte-Carlosimulaties overtuigend kunnen aantonen dat er geen sprake kan zijn van een fysisch proces, daar waar dat wel te doen is met de eerdergenoemde zonnevlekkencyclus. Hopelijk levert dit wat opheldering voor je, want het is echt niet zo dat dit iets is van gemakzucht.
Gr. Ben
Quote selectie